کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٠٥ - فصل هشتم در بعضى از كلام فصاحت نظام آن حضرت

اى مردمان هر كه جود كرد عزيز شد و هر كه بخل ورزيد ذليل گشت و اجود مردمان آن كس است كه عطا كند بكسى كه اميد نداشته باشد كه او آن جود را عوض كند، و عفوكننده‌تر مردمان آنست كه با وجود قدرت بر انتقام عفو كند، و أوصل مردم كسى است كه به‌پيوندد بكسى كه از او برد، و اصول بر مغارسش بفروع بلند است، پس هر كه تعجيل نمايد از براى برادر خود باحسان بيابد البته عوض آن احسان را ناگهان، و هر كه از براى خداى تعالى نيكى كرد با برادر دينى خود حق تعالى در وقت حاجت عوض آن نيكى بوى ميرساند زياده از آن، و بليه دنيا از او ميگرداند، و هر كه رفع كند غمى و بلائى از مؤمنى حق تعالى غم و الم دنيا و آخرت او را بفرح و سرور مبدل گرداند، و هر كه احسان كند از خداى تعالى احسان يابد، وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ‌، جميع مكارم اخلاق در اين فصل جمع فرموده و ديگر از كلمات با بركات آن حضرت است كه: حلم زينت است، و وفا مروت است، و صله نعمت است، و استكبار لاف است، و عجلت سفاهت است، و سفاهت ضعف است، و سر بلندى ورطه است، و مجالست اهل دنائت شر است، و مجالست أهل فسق ريبت است.

و چون معاويه غاويه حجر بن عدى را رحمه اللَّه بقتل آورد در آن سال با امام حسين (ع)