کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٠٣ - فصل هشتم در بعضى از كلام فصاحت نظام آن حضرت

كه عالم آخرت است از آن اعلى و أعظم است، و اگر هست كه أبدان از براى مرگ مخلوق شده و اين امر واقعى است پس قتل مرد بخدا سوگند بشمشير بهتر است، و اگر هست أرزاق قسمت مقرر مقدر پس قلت حرص مرد در كسب و اكتساب نيكوتر است، و اگر چنانچه جمع اموال از براى ترك ست پس چه حال است چيزى را كه ترك كرده خواهد شد بآن مرد بخيلى مينمايد بمصرفش صرف نميكند، اين آخر كلام ابن طلحه است رحمه اللَّه در اين فصل.

مؤلف كتاب رحمه الله ميفرمايد كه رجال فرسان فصاحت و شجعان ميدان بلاغت ايشانند و انشعاب شعب بلاغت و فصاحت از ايشان است كه باين مقر و معترف‌اند هر ناطق و قايل، و هر حافى و ناعل نقد رسالت از سكه كلام ايشان رواج مييابد، و نشر نبوت از نظم و نثر مشك‌آساى ايشان بوى ميدهد.

و اين از كلام آن حضرت است وقتى عزم جزم فرمود بجانب عراق كه:

الحمد للَّه و لا قوة الا باللَّه و صلى اللَّه على رسوله و سلم‌

، مرگ بر گردن ولد آدم در آمده مثل‌