کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩٧ - فصل هفتم در كرم وجود آن حضرت(ع)
و صفات حميده ايشان مكررا معلوم كرده از صفات ايثارشان كه در سوره هل أتى سمت ذكر يافته، اواخر فروع و اصول اويند.
|
كرموا و جاد قبيلهم من قبلهم |
و بنوهم من بعدهم كرماء |
|
|
فالناس ارض في السماحة و الندى |
و هم اذا عد الكرام سماء |
|
|
لو انصفوا كانوا لآدم وحدهم |
و تفردت بولادهم حواء |
|
يعنى كرم نمودند و جود ورزيدند قبيله ايشان پيش از زمان ايشان، و پسران ايشان بعد از زمان ايشان مثل پدران عاليشان كرمدار بودند، پس مردمان غير ايشان مثل زميناند در سخاوت و جود و ايشان آسمان هر گاه كه شمارند اهل جود و كرم را در موجود، اگر انصاف داده شوند هستند مر آدم را تنها ايشان يعنى غرض از اولاد آدم ايشاناند و متفرد است بولادت ايشان حوا، و در روز فتح مكه كه ام هانى شكايت برادرش امير المؤمنين (ع) نزد رسول اللَّه ٦ برده بود چنانچه سابقا مذكور شد. آن حضرت فرمود كه خداى تعالى خير بسيار دهد ابو طالب را كه اگر همه مردمان از او متولد ميشدند همه شجاع و دلير مىبودند، و امير المؤمنين (ع) در بعض حروب خود ميفرمود كه نگاه داريد اين دو پسر را از من يعنى حسن و حسين را كه من نفيسترم بايشان از قتل تا منقطع نشود نسل رسول اللَّه ٦