کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٣٦ - فصل هشتم در كرم و بخشش و نماز آن حضرت

من خود از آن گفتن شرمنده شدم. چون سخن من تمام شد خنديد و فرمود كه: من چنين پندارم كه تو غريب باشى و شامى، گفتم: بلى فرمود كه: بيا با من اگر احتياج دارى بمنزل من تا ترا فرود آرم اگر مال خواهى بتو بدهم، و اگر حاجتى داشته باشى مدد كنم و برآرم حاجت ترا، من از آن گفته خود شرمنده شدم و عجب آمد مرا از كرم و اخلاق او و از خلق حسن عجب نباشد من بازگشتم و محبت او در دل جاى كردم بر وجهى كه ديگرى را بآن مرتبه دوست نميداشتم.

ابن طلحه ميگويد كه: منار مبارات اجواد و آثار مقامات أمجاد متفاوت ميباشد مقدار آن در ميان عباد بحسب اخطار و اقدار در اعتقاد، و امام حسن (ع) جود و بخششى فرمود كه مثل آن جود و بخششى ننموده از موجود، چه رتبه عظيم از خلافت نمى‌باشد، و مقامى از او برتر صورت نميگيرد در ملت اسلام كه زمام اختيار اهل اسلام در قبضه اقتدار صاحب اين امر ميباشد كه امر و نهى متصل بأسباب او است، و جاه و مال محصل از ابواب او و نباهت و شهرت مستفاد از اقتراب او است، و تقدم و تأخر مرتاد از ارضا و اغضاب او و امام حسن (ع) با وجود آنكه منعقد بعقد انعقاد خلافت شد، و مستبد بايجاد عقد امر امامت گشت و چهل هزار كس در جريده بيعت آن حضرت در آمدند، و كمر انقياد و اطاعت بميان جان بستند