ترجمه خصال شيخ صدوق - جعفري، يعقوب - الصفحة ٨٥ - آنچه در باره روز چهارشنبه آمده است
روز چهارشنبه روز نحس پايدار است و آتش در آن روز آفريده شده است.
٧٧- محمد بن مسلم از امام صادق ٧ نقل مىكند كه امير المؤمنين فرمود: شايسته است كه مؤمن از نوره گذاشتن در روز چهارشنبه بپرهيزد كه روز چهارشنبه روز نحس پايدار است.
٧٨- عبد الله بن احمد بن عامر طائى از پدرش و او از پدرانش نقل مىكند كه در مسجد جامع كوفه مردى در حضور امير المؤمنين ٧ بپاخاست و گفت: يا امير المؤمنين در باره فال بد زدن و سنگين بودن روز چهارشنبه به من خبر بده، و اينكه كدام چهارشنبه چنين است؟ فرمود: آخرين چهارشنبه ماه كه محاق باشد و در آن روز بود كه قابيل برادرش هابيل را كشت و در روز چهارشنبه ابراهيم را به آتش انداختند و روز چهارشنبه منجنيق گذاشتند و روز چهارشنبه خداوند فرعون را غرق كرد و در روز چهارشنبه زمين قوم لوط را زير و رو كرد و روز چهارشنبه خداوند باد را به سوى قوم عاد فرستاد و روز چهارشنبه مانند خاكستر سياه شدند و روز چهارشنبه خداوند پشه را بر نمرود مسلط كرد و روز چهارشنبه فرعون در پى موسى بود كه او را بكشد و روز چهارشنبه سقف بر آنان فرو ريخت و روز چهارشنبه فرعون دستور داد كه پسران بنى اسرائيل را بكشند و روز چهارشنبه بيت المقدس خراب شد و روز چهارشنبه مسجد سليمان بن داود و اصطخر از سرزمين فارس سوخت و روز چهارشنبه يحيى بن زكريا كشته شد و روز چهارشنبه نخستين عذاب بر قوم بنى اسرائيل نازل گرديد و روز چهارشنبه خداوند قارون را هلاك كرد و روز چهارشنبه خداوند ايوب را با گرفتن مال و فرزندش آزمايش نمود و روز چهارشنبه يوسف به زندان افتاد و روز چهارشنبه خداوند فرمود: «آنان (قوم ثمود) و قومشان را همگى نابود كرديم.»[١] و روز چهارشنبه صيحه آسمانى آنان را فرا گرفت و روز چهارشنبه ناقه صالح را پى كردند و روز چهارشنبه سنگريزههايى از سنگ و گل بر
[١] سوره نمل، آيه ٥١.