فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٩٢ - احكام مشتركه مربوط به شرائط وجوب حجة الإسلام

مقدار از اعمال كفايت از حَجّة الإسلام او نمى‌كند، و بايد از اصل تركه براى انجام حجّ او نائب بگيرند، و انجام حجّ ميقاتى نيز به نيابت از او كفايت مى‌كند، و چنانچه سال اول استطاعت او باشد، حجّ بر او واجب نمى‌باشد.

١٩٣- اگر كسى براى حجّ مستحبى ثبت نام كند و وصيت كند كه آن حجّ را برايش بجا آورند، چنانچه پس از فوت او پسر بزرگترش كه استطاعت بدنى و مالى داشته و فقط استطاعت طريقى نداشته، استطاعت طريقى را از وصيت پدر استفاده كند و به نيّت خودش حجّ واجب بجا آورد، حجّ او صحيح است و مُجزى از حَجّة الإسلام مى‌باشد.

١٩٤- كسى كه مستطيع است بايد حجّ را بجا آورد، و اگر هزينه حجّ را به و الدين خود يا به شخص ديگر ببخشد و يا صرف مسجد و غيره نمايد، تكليف از او ساقط نمى‌شود؛ و در صورتى كه با بخشش پول به و الدينش نتواند حجّ واجب خود را بجا آورد، بخشش بر او جائز نيست.

١٩٥- مسلمين بعضى از كشورهايى كه حكومتشان غير اسلامى است و اگر بخواهند به حجّ مشرّف شوند ناچار هستند كه مبلغ زيادى به آن حكومت كمك كنند، و قهراً اين پول براى تقويت چنين حكومتى مصرف مى‌شود، در صورتى كه راه منحصر به اين كار باشد، حجّ بر آنان واجب مى‌باشد و بايد به حجّ مشرّف شوند.

١٩٦- افرادى كه داراى تمامى شرائط وجوب حجَّة الإسلام هستند، بايد در هنگام اسم نويسى ثبت نام كنند؛ و اگر مسامحه كنند و ثبت نام ننمايند، على الظاهر حجّ بر ذمّه آنان مستقر مى‌شوند، و بايد به هر كيفيتى كه برايشان ممكن است به حجّ مشرّف شوند.

١٩٧- كسى كه داراى تمامى شرائط وجوب حجَّة الإسلام است، اگر در سال استطاعت براى حجّ تمتع ثبت نام كند ولى بعداً استطاعت مالى او از بين برود و به پول سپرده بانكى خود احتياج پيدا كند، در اين صورت مستطيع نيست و مى‌تواند پول خود را پس بگيرد.

١٩٨- كسى كه استطاعت او مشكوك است و وصيت هم نكرده كه حجّ بر ذمه او مى‌باشد، اگر فوت كند، واجب نيست به نيابت از او حجّ بجا آورند؛ ولى اگر مُحرَز باشد