مى‌آورند، با انجام اين اعمال بوى خوش و صيد و امور مذكور در فقره (١٣٤٦) در رابطه با زن، بر آنان حلال نمى‌گردند، بلكه تمامى محرّماتى كه به سبب احرام بر اين افراد حرام شده‌اند، پس از انجام حلق يا تقصير در منى، حلال خواهند شد.

١٣٨٠- كسى كه بايد اعمال مكّه معظّمه را بر وقوفين مقدم كند، بنابر احتياط بايد طواف نساء و نماز آن را نيز مقدم بر وقوفين انجام دهد.

١٣٨١- كسى كه مى‌تواند اعمال مكّه معظّمه را خودش- و لو با تأخير تا آخر وقت- انجام دهد، نمى‌تواند براى انجام آنها نائب بگيرد.

١٣٨٢- كسى كه از منى برگشته و هنوز اعمال واجب مكّه معظّمه را انجام نداده است، بنابر اقوى جائز است طواف مستحبى انجام دهد؛ ولى احوط ترك آن است.

١٣٨٣- كسى كه محرم به احرام حجّ شده است، بنابر احتياط واجب جائز نيست بعد از انجام اعمال منى و قبل از انجام اعمال واجب مكّه معظّمه، از مكّه معظّمه خارج شود.

١٣٨٤- كسى كه به علتى مى‌ترسد به مكّه معظّمه برگردد- مثلًا دشمن به دنبال اوست- مى‌تواند طواف نساء و نماز آن را بر وقوفين مقدم نمايد، و طواف حجّ نيز هرچند جائز است آن را مقدم نمايد ولى بنابر احتياط بايد در صورت امكان آن را اعاده كند.

١٣٨٥- اگر كسى بعد از ورود به مكّه معظّمه نتواند بعضى از اعمال پنجگانه مذكوره را انجام دهد- مثلًا بيمار شود و به هيچ شكل حتى با كمك و مساعدت ديگران نتواند طواف و سعى را بجا آورد، يا زن حائض بوده يا حائض شده و كاروان به او مهلت ماندن نمى‌دهد- براى اعمالى كه به هيچ وجه قادر به انجام آنها نيست بايد نائب بگيرد، ولى اعمالى را كه قادر به انجام آنها است- و لو با كمك ديگران- بايد خودش انجام دهد.

١٣٨٦- اگر كسى تنها اين ترس را داشته باشد كه بعد از برگشتن از منى در اثر ازدحام نتواند اعمال پنجگانه مكّه معظّمه را انجام دهد يا براى انجام آن به مشقت بيفتد، با اين عذر نمى‌تواند اعمال پنجگانه مكّه معظّمه را بر وقوفين مقدم نمايد.

١٣٨٧- تروك و محرّماتى كه به سبب احرام بر شخص محرم حرام شده‌اند، در سه مرحله حلال مى‌گردند: