فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٦٥ - اول - نيت

انجام دهد، احرامش باطل مى‌باشد؛ ولى اگر محل جبران باقى باشد و جبران كند، احرامش صحيح مى‌شود.

٢- نيّت همزمان با شروع احرام باشد، پس اگر هنگام شروع به احرام نيّت نكند، واجب است احرام را با نيّت تجديد نمايد؛ و بايد نيّت احرام از اول تا آخر احرام اجمالًا موجود و مستمر باشد.

٣- تعيين خصوصيات احرام، در صورتى كه خودش معيّن نباشد، يعنى كسى كه مى‌خواهد احرام ببندد بايد در نيّت خود مشخص كند كه احرام او براى عمره است يا براى حجّ، و اگر براى عمره است معيّن كند كه عمره تمتع است يا عمره مفرده، و اگر براى حجّ است معيّن كند كه حَجّة الإسلام است يا حجّ نذرى يا حجّ مستحبى يا ... و نيز معيّن كند كه حجّ تمتع است يا حجّ قِران يا حجّ إفراد.

و چنانچه خصوصيات احرام را تعيين نكند و خودبخود هم معيّن نباشد، احرامش باطل است.

٤٦٠- كسى كه مى‌خواهد مُحرم شود، اگر از روى عمد بدون نيّت احرام ببندد، اعمال او باطل مى‌باشند؛ مگر اينكه به دستور فقره (٤٣٠) عمل كند؛ ولى اگر از روى سهو يا نادانى نيّت نكرده باشد، اعمال او باطل نمى‌باشند، و بايد به تفصيلى كه در ترك اصل احرام- فقره (٤٣١)- گفته شد عمل كند.

٤٦١- اگر كسى به واسطه ندانستن مسأله يا به جهت ديگر بجاى نيّت عمره تمتع قصد حجّ تمتع كند، و در نظرش باشد عملى را كه همه بجا مى‌آورند او هم همان را بجا آورد، و گمان كند كه جزء اول از حجّ تمتع اسمش حجّ است، ظاهراً احرام او به عنوان عمره تمتع صحيح است؛ هرچند بهتر است نيت را تجديد نمايد.

٤٦٢- اگر كسى به واسطه ندانستن مسأله يا جهت ديگر گمان كند كه حجّ تمتع بر عمره تمتع مقدم است، و نيت حجّ تمتع كند به عزم اينكه پس از احرام به عرفات و بعد به مشعر برود و حجّ بجا آورد و پس از آن عمره را انجام دهد، احرام او باطل مى‌باشد، و بايد در ميقات تجديد احرام نمايد؛ و اگر از ميقات گذشته است، بايد در صورت‌