فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٥٣ - نيابت يا وكالت در قربانى

قيمت قربانى را از اصل مال او- نه از ثلث- بردارند و بجاى او قربانى را انجام دهند.

نيابت يا وكالت در قربانى:

١٢٥٥- لازم نيست حاجى قربانى و كفاره مربوط به خود را خودش ذبح يا نحر كند، بلكه جائز است براى ذبح يا نحر آن شخص مورد اطمينانى را نائب بگيرد، و نائب بايد در هنگام ذبح يا نحر حيوان قربانى منوبٌ عنه خود را قصد كند؛ ولى احتياط آن است كه هنگام ذبح يا نحر آن حيوان، هم خود منوبٌ عنه نيّت كند و هم نائبش؛ مگر اينكه خود منوبٌ عنه حضور نداشته باشد، و همچنين است اگر حاجى براى انجام ذبح يا نحر وكيل بگيرد.

١٢٥٦- اگر كسى در خريد حيوان قربانى و ذبح يا نحر آن نيابت داشته باشد و عمداً بر خلاف دستور شرع عمل كند، چه اجرت گرفته باشد و چه اجرت نگرفته باشد ضامن است و بايد غرامت آن را بدهد و دو مرتبه ذبح يا نحر نمايد؛ ولى اگر از روى اشتباه يا ندانستن مسأله بر خلاف دستور شرع عمل نمايد، چنانچه براى عمل خود اجرت گرفته باشد ضامن است و قربانى كه انجام داده كفايت نمى‌كند و بايد دوباره قربانى نمايد؛ اما اگر اجرت نگرفته باشد ضمانت او معلوم نيست، و در اين صورت نيز آن قربانى كفايت نمى‌كند و منوبٌ عنه بايد دوباره قربانى نمايد.

١٢٥٧- كسى كه در حال احرام است، جائز است پيش از تقصير يا تراشيدن سر براى ذبح يا نحر حيوان قربانى نائب شخص ديگر شود.

١٢٥٨- محرم مى‌تواند پيش از ذبح يا نحر حيوان قربانى خودش، براى ذبح يا نحر حيوان قربانى ديگران نائب شود.

١٢٥٩- شخصى كه براى ذبح يا نحر حيوان قربانى نائب يا وكيل شده است، نمى‌تواند براى ذبح يا نحر آن به ديگران نيابت يا وكالت بدهد، بلكه بايد خودش ذبح يا نحر را انجام دهد.

١٢٦٠- كسى كه به نيابت از فرد ديگرى- مثلًا حسين- حجّ نيابتى انجام مى‌دهد،