فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٥١ - ترك قربانى از روى عمد يا فراموشى

است بين قربانى كردن حيوان أخته در روز عيد قربان همان سال و قربانى كردن حيوان غير أخته در روز عيد سال بعد جمع كند، و همچنين است اگر حيوان كامل و سالم در روز عيد يافت نشود ولى غير سالم يافت شود.

شرط هشتم:

١٢٤٥- بنابر احتياط واجب حيوان قربانى در اصل خلقت نبايد بى دم و بى گوش باشد، بلكه بنابر احتياط در اصل خلقت بايد هيچ نقصى نداشته باشد.

١٢٤٦- وجود شرائط شش‌گانه مذكوره در حيوان قربانى مختص به حال قدرت و تمكن است، پس اگر كسى نتواند حيوانى با اين شرائط را و لو با زحمت و مشقّت تهيه نمايد و شخص امينى را نيز پيدا نمى‌كند كه پول آن را نزد او به امانت بگذارد تا به موقعش براى او قربانى نمايد و همچنين از انجام بدل قربانى- يعنى روزه گرفتن- نيز عاجز است، چنين شخصى اگر هر حيوان قربانى را كه متمكن از ذبح يا نحر آن است قربانى كند كافى است؛ و احتياط مستحب آن است كه در سال بعد خودش يا نائبش حيوانى را كه داراى شرائط مذكوره است قربانى نمايند.

١٢٤٧- همچنانكه در فقره (١٠٥٦) بيان شد، لازم نيست شرائط مذكوره در بند سوم تا هشتم، در حيوانى كه به عنوان كفاره ذبح يا نحر مى‌شود موجود باشند؛ هرچند احوط آن است كه در حيوان كفاره نيز موجود باشند.

ترك قربانى از روى عمد يا فراموشى ...:

١٢٤٨- اگر كسى از روى علم و عمد قربانى را ترك كند و طواف زيارت را انجام دهد، بنابر اقوى طواف او باطل مى‌باشد، و واجب است پس از انجام قربانى طواف خود را اعاده نمايد؛ و اگر از روى فراموشى قربانى را ترك كند و پس از طواف متذكر شود و قربانى را انجام دهد، اعاده طواف واجب نيست؛ اگرچه أحوط است.

١٢٤٩- اگر كسى از روى فراموشى يا ندانستن مسأله يا پيدا نشدن حيوانى كه داراى شرائط مذكوره در فقره (١٢٢٢) باشد يا به واسطه عذرى ديگر، قربانى كردن در روز