فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٥٠ - شرائط مربوط به حيوان قربانى

قربانى نمايد و بعد معلوم شود چاق بوده است كفايت مى‌كند.

١٢٣٧- اگر كسى حيوان قربانى را به گمان اينكه چاق است بخرد و بعد از قربانى كردن معلوم شود كه لاغر بوده است كفايت مى‌كند؛ اما اگر پيش از قربانى كردن لاغر بودن آن معلوم شود، كافى بودن آن خالى از اشكال نيست.

١٢٣٨- اگر كسى بداند حيوانى را كه براى قربانى خريده است لاغر مى‌باشد، ولى نداند كه ذبح يا نحر چنين حيوانى در قربانى مجزى نيست و همان را به قصد قربت و براى اطاعت خداوند تعالى ذبح كند و بعد معلوم شود كه آن حيوان چاق بوده است كفايت مى‌كند.

شرط ششم:

١٢٣٩- بنابر احتياط واجب حيوان قربانى نبايد مريض باشد، حتى مرض پوستى- مثلًا كچلى- هم نداشته باشد.

١٢٤٠- اگر كسى حيوانى را به گمان اينكه صحيح و سالم است بخرد و قربانى نمايد و بعد معلوم شود كه آن حيوان مريض بوده است كفايت نمى‌كند.

١٢٤١- اگر كسى حيوان صحيح و سالمى را براى قربانى بخرد و بعد آن حيوان مريض شود، كافى است كه همان حيوان را قربانى كند.

شرط هفتم:

١٢٤٢- اگر حيوان نر براى قربانى ذبح يا نحر مى‌شود، بنابر احتياط واجب نبايد خَصِىّ- يعنى أخته- باشد، و در اصل خلقت هم نبايد بى‌بيضه باشد.

١٢٤٣- اگر حيوان نر براى قربانى ذبح يا نحر مى‌شود، بنابر احتياط واجب نبايد بيضه آن را كوبيده باشند.

١٢٤٤- اگر در روز عيد قربان براى قربانى غير از حيوان أخته يافت نشود ولى بعد از عيد تا آخر ذى الحجّة يافت شود؛ احتياط آن است كه شخص مكلف به قربانى بين آنها جمع كند، يعنى حيوان أخته را در روز عيد قربان قربانى كند و بعد از عيد هم يك حيوان غير أخته قربانى كند؛ و اگر بعد از عيد هم حيوان غير أخته يافت نمى‌شود، احتياط آن‌