فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٣٤ - شروط رمىپرتاب سنگريزهها

فاصله بين طلوع آفتاب روز عيد قربان تا مغرب شرعى آن روز- انجام دهد؛ و بهتر است كه در وقت ظهر شرعى رمى جمرة را انجام دهد.

شرط دوم:

١١٥٣- كسى كه وظيفه‌اش رمى جمرة است، بايد رمى را با قصد قربت و با نيّت خالص و بدون رياء و مقاصد ديگر انجام دهد.

١١٥٤- كسى كه وظيفه‌اش رمى جمرة است، لازم نيست نيت رمى را تلفظ كند يا از قلب خود بگذراند، بلكه وجود داعى و انگيزه كافى است؛ ولى مستحب است نيت رمى را بر زبان جارى كند، مثلًا بگويد:

«سنگ مى‌زنم به جمره عقبة، در حجّ تمتّع از حَجّة الإسلام جهت اطاعت فرمان پروردگار قُربَةً الى اللّه تعالى».

شرط سوم:

١١٥٥- كسى كه وظيفه‌اش رمى جمرة است، بايد سنگ‌ريزه‌ها را رمى كند، يعنى آنها را به طرف جمرة پرتاب نمايد، پس اگر مثلًا نزديك جمره برود و سنگ‌ريزه‌ها را روى آن بگذارد كافى نيست.

شرط چهارم:

١١٥٦- كسى كه وظيفه‌اش رمى جمرة است، بايد سنگ‌ريزه‌ها را طورى پرتاب نمايد كه به سبب پرتاب كردن او به جمره برسند، پس اگر مثلًا سنگ ريزه را پرتاب كند ولى پرتاب او در رسيدن آن سنگ‌ريزه به جمره كافى نباشد و در راه سنگ‌ريزه ديگران يا چيز ديگرى به آن برخورد كند و با فشار و كمك آنها به جمره برسد كافى نيست و بايد دوباره رمى كند؛ ولى اگر سنگ‌ريزه در وسط راه به چيزى برخورد كند و ردّ شود و با همان نيروى اول به جمره برسد كافى است؛ لكن اگر سنگ‌ريزه به چيز ديگرى برخورد كند و در اثر محكمى آن چيز كمانه كند و تصادفاً به جمره اصابت كند به گونه‌اى كه اصابت به جمره مستقيماً مستند به پرتاب كردن نباشد، كافى بودن آن محل اشكال است.