١٠٤٩- اگر شخصى پس از اتمام عمره تمتع به سبب بيمارى يا عذر ديگر از انجام حجّ تمتّع منصرف گردد و به وطنش مراجعت نمايد، چنانچه حجّ قبلًا بر ذمّه او مستقر شده باشد، واجب است در سال بعد عمره و حجّ تمتّع را بجا آورد؛ و اگر سال اول استطاعت او بود، در اين صورت اگر شرائط استطاعت تا سال آينده باقى ماند، حجّ بر او واجب خواهد شد.

١٠٥٠- اگر زن حائض متوجه نبود و اعمال عمره تمتع را بجا آورد، در اين صورت اگر وقت وسعت دارد بايد بعد از پاك شدن از حيض، طواف عمره تمتع و نماز آن را اعاده كند؛ و اگر وقت وسعت ندارد- به اين معنى كه اگر بخواهد صبر كند تا پاك شود و طواف عمره تمتع و نماز آن را پس از پاك شدن اعاده نمايد به وقوف اختيارى عرفات نمى‌رسد- مخيّر است بين انجام حجّ إفراد و انجام حجّ تمتع، به اين توضيح كه:

اگر حجّ خود را به حجّ إفراد تبديل نمود و بنا گذاشت كه اعمال حجّ إفراد را انجام دهد، بايد پس از محرم شدن به احرام حجّ إفراد، اعمال آن را انجام دهد و پس از اتمام حجّ إفراد عمره مفرده نيز بجا آورد.

و اگر حجّ خود را به حجّ إفراد تبديل نكرد و بنا گذاشت كه همان اعمال حجّ تمتع را انجام دهد، در اين صورت چون اعمال عمره تمتع او غير از طواف و نماز طواف صحيح مى‌باشند بايد براى حجّ تمتع محرم شود و به عرفات و سپس به مشعر الحرام برود و بعد از آنكه اعمال منى‌ را انجام داد و براى انجام اعمال مكّه معظّمه به مكّه معظّمه برگشت طواف عمره تمتع و نماز آن را قبل از طواف حجّ قضاء نمايد.

و در جايى كه به يقين مى‌داند حيضش باقى مى‌ماند و نمى‌تواند حتى بعد از برگشتن از منى‌ طواف كند- زيرا مثلًا پس از برگشتن از منى‌ كاروان اجازه ماندن تا زمان پاك شدن را نمى‌دهد- در اين صورت ديگر مخيّر نيست و بايد اعمال حجّ تمتع را انجام دهد ولى براى طواف و نماز طواف عمره و حجّ تمتع بايد نائب بگيرد.

١٠٥١- اگر زنى پيش از عزيمت به مكّه معظّمه عادت ماهيانه وقتيّه و عدديّه داشت و هر ماه در روز هفتم از شروع پاك مى‌شد و در مكّه معظّمه نيز در روز هفتم پاك شد