فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٩٢ - هشتم - احكام مربوط به پايان عمره تمتع

١٠٤١- اگر شخصى عمره تمتع خود را فاسد كند، واجب است در صورت امكان آن را اعاده نمايد؛ و اگر به جهت تنگى وقت اعاده آن امكان پذير نيست، حجّ تمتع او فاسد بوده و لازم است در سال بعد عمره و حجّ تمتع را اعاده نمايد، و از نظر وظيفه فعلى بايد به حكم فقره (٧٥٦) عمل نمايد.

١٠٤٢- اگر كسى از روى فراموشى عمره تمتع را بدون احرام بجا آورد و پس از اتمام همه اعمال عمره متذكّر شود، در اين صورت اگر وقت باقى است بايد عمره تمتع را اعاده نمايد؛ و اگر براى اعاده آن وقت نداشته باشد، بنابر احتياط عمره او باطل است؛ اگرچه صحّت آن بعيد نيست؛ ولى اگر پس از اتمام همه اعمال حجّ تمتع متذكر شود، عملش صحيح مى‌باشد.

١٠٤٣- اگر كسى پس از اتمام اعمال عمره تمتع متوجه گرديد كه طواف و نماز طواف را بدون وضوء انجام داده، لازم است وضوء بگيرد و طواف و نماز آن را اعاده كند.

١٠٤٤- اگر كسى پس از اتمام اعمال عمره تمتع متوجه گرديد كه نماز طواف را داخل حِجر حضرت اسماعيل عليه السلام بجا آورده، لازم است نماز طواف را در پشت مقام حضرت ابراهيم عليه السلام اعاده نمايد.

١٠٤٥- اگر كسى پس از اتمام اعمال عمره تمتع متوجه گرديد كه سعى را از مروة شروع كرده و در صفا ختم نموده است، بايد سعى بين صفا و مروة را اعاده نمايد.

١٠٤٦- اگر كسى پس از اتمام اعمال عمره تمتع متوجه گرديد كه تقصير را بطور صحيح انجام نداده و پس از آن مرتكب محرّمات احرام نيز شده است، بايد تقصير را بطور صحيح انجام دهد، و چون محرّمات احرام را سهواً انجام داده است چيزى بر او نيست.

١٠٤٧- اگر كسى پس از اتمام عمره تمتع و قبل از انجام حجّ تمتّع عمره مفرده بجا آورد، عمره تمتع و حجّ تمتّع او اشكال پيدا نمى‌كنند؛ ولى صحّت عمره مفرده او محل اشكال است.

١٠٤٨- اگر كسى پس از اتمام عمره تمتع از روى علم و عمد سر خود را بتراشد، مرتكب معصيت شده است، و احتياطاً بايد يك گوسفند به عنوان كفاره ذبح نمايد.