فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٣٤ - احكام مربوط به نيابت

آن شخص به حجّ مشرّف شود، چنانچه چند ماه قبل از موسم حجّ به محل سكونت آن شخص برود و به عنوان نيابت در حجّ از آنجا حركت كند و به وطن خودش يا محل ديگرى برود، لازم نيست در ماه ذى الحجّة كه عازم مكّه معظّمه مى‌شود دوباره به محل سكونت او برود.

٣٥٨- جائز است نائب طواف عمره تمتع يا طواف حجّ را در غير موسم حجّ بجا آورد.

٣٥٩- انجام حجّ به نيابت حضرت ولى عصر (روحى و أرواح العالمين لتراب مقدمه الفداء) اشكال ندارد، هرچند آن حضرت در موسم حجّ در مكّه معظّمه تشريف دارند.

٣٦٠- كسى كه حجّ نيابتى انجام مى‌دهد، اگر براى ذبح قربانى شخص ثالثى را وكيل كند، بر ذبح كننده لازم نيست نام منوبٌ عنه موكِّل خود را ببرد، بلكه اگر نيّت كند آنچه را كه بر عهده نائب است انجام دهد صحيح مى‌باشد.

٣٦١- كسى كه براى انجام حجّ اجير مى‌شود، نمى‌تواند شرط كند كه براى طواف نساء يا كار ديگرى كه نيابت بردار است نائب بگيرد، زيرا كسى كه معذور است نمى‌تواند نيابت قبول كند؛ بلى، در ذبح قربانى نائب گرفتن مانعى ندارد، و شرط كردن هم لازم نيست.

٣٦٢- كسى كه احتمال عقلائى مى‌دهد كه نتواند اعمال را بطور عادى انجام دهد و ممكن است حجّ تمتع را تبديل به افراد نمايد، نمى‌تواند براى انجام حجّ نائب شود.

٣٦٣- اگر كسى در هنگام قبول نيابت حجّ معذور نباشد ولى بعد از عقد اجاره در موقع انجام اعمال حجّ يا قبل از محرم شدن جزء معذورين شود، نيابت او محل اشكال است.