كه درآن بول درظرفى جمع شده است نمى‌شوند.» و در برخى ديگر مى‌خوانيم «درخانه اى كه شخص جنب است وارد نمى‌شوند.» يا اين كه بدان خاطر است كه خانه براى انجام نماز درآن آماده شده است و وجود تصوير درخانه اى كه درآن نماز خوانده مى‌شود مطلقاً يا اگر تصوير جهت قبله باشد مكروه است. (٦٣)

روايت دهم: روايتى كه دلالت دارد براين قول جبرئيل(ع) :

ما گروه فرشتگان وارد خانه‌اى نمى‌شويم كه درآن سگ يا مجسمه يا ظرفى كه درآن بول مى‌شود، نگهدارى مى‌شود. (٦٤)

با اين ادعا كه لحن اين روايت لحن كراهت است؛ علاوه بروحدت سياق.

نتيجه: اين روايات فى الجمله برجواز نگهدارى مجسمه و تصاوير دلالت دارند و با استناد به آنها از رواياتى كه دلالت برحرمت نگهدارى دارند درصورتى كه دلالتشان تمام باشد، با حمل بركراهت، دست مى‌شوييم.

بدين جهت شيخ انصارى مى‌نگارد:

اگر بپذيريم كه اخبار منع كننده [كه برحرمت نگهدارى مجسمه ها و تصاوير دلالت دارند[ درمجموع ظهور در حرمت دارند، روايات ديگر كه درمقايسه با روايات نخست اظهر و بيشتر است تعارض دارند؛ نظير صحيحه حلبى...

به هرحال از روايات فراوانى كه در باره ءنماز درخانه اى كه درآن مجسمه است وارد شده و اعلام شده كه چنين نمازى مكروه است مگر آن مجسمه تغيير داده شود يا با يك چشم نگريسته شود يا بر آن پارچه اى افكنده شود، به دست مى‌آيد كه نگهدارى مجسمه و تصاوير جايز است و عموم اين حكم شامل مجسمه و غير مجسمه مى‌شود. موءيّد كراهت ، آن است كه در بسيارى از روايات بين نگهدارى تصاوير و مجسمه درخانه و نگهدارى سگ و ظرف پراز بول جمع شده است. (٦٥)

(٦٣)ر.ك :مكاسب محرمه، امام خمينى،ج١،ص٢٩١.
(٦٤)ر.ك:وسائل،ج٣،ص٤٦٤،باب٣٣،مكان نمازگزار.
(٦٥)مكاسب، ج١، ص١٩٥.