سخنان ابن ادريس در نظر داشته اند و يا آنكه اصلا توانائى پاسخگوئى نداشته اند؟ آنچه مسلم است اينان نهايه را كتابى فتوايى مى‌شمرده اند- همانطور كه گذشت.- ٢. فقيهانى كه ديدگاه ابن ادريس را پذيرفته اند:

مى‌توان از جمله اينان فقيهان زير را نام برد:

الف) صاحب جواهر، او مى‌گويد:

ان النهايه ليست كتابا معداللفتوى والعمل بل كثير منها مضامين اخبار بصوره الفتوى كما لايخفى على الخبير الممارس. (٤٨) نهايه براى فتوى دادن و عمل كردن تدوين نگشته است بلكه بسيارى از آن، مضامين روايات را تشكيل مى‌دهد كه به صورت فتوا ظاهر شده است اين نكته بر انسان آگاهى كه در مراجعه به كتاب ممارست داشته، پوشيده نيست. ايشان ديدگاه ابن ادريس را در برخى از موارد طرح، و آن را تاييد كرده است. (٤٩)

ب) مرحوم حكيم، در مستمسك مى‌گويد:

(والظاهر من النهايه كونها مضمون روايات لافتاواى ٣) از نهايه بر مى‌آيد كه مضمون روايات است نه دربردارنده فتاوى. (٥٠)

ج) مرحوم اراكى؟ در كتاب الطهاره مى‌گويد:

ان النهايه مسوقه للجمع بين الاخبار دون ذكر الفتاوى. (٥١) نهايه كتابى است كه به منظور جمع كردن ميان اخبار تدوين شده نه ذكر فتاوى.

(٤٨)جواهر، ج ٦ ، ص ٨٥ .
(٤٩)همان، ج‌ج٢ ، ص١٧٣ .
(٥٠)مستمسك، ج ٣ ، ص١٩٧٧ .
(٥١)كتاب الطهاره، ج٢٧ ، ص ٢٦ .