از آن جا كه مولف، در ارائه مباحث از شيوه و الگويى تقريبا يك پارچه پيروى نموده، مراحل مختلف و سير مباحث مطرح شده تحت هر مساله و فرع را مى‌توان به صورت كلى استخراج نمود، كه عبارتست از:

١- بيان عبارت (المختصر المنافع): قطعه اى از آن كه حاوى فروعات و احكام مختلفى است ذكر مى‌گردد و در ذيل آن يك يك آن فروعات به طور جداگانه مورد اشاره و بررسى قرار مى‌گيرند. مولف در بررسى جوانب مختلف يك مساله در مواردى به تقسيم و ذكر جهات مختلف حكم دست مى‌زند، مثلا درباره صيغه وقف مى‌فرمايد:

وهل يكون الوقف من العقود يعتبر فيه القبول مطلقا، اولا يعتبر فيه مطلقا، فى كون من الايقاعات، او يفصل بين الوقف على الجهات العامه كالمسجد والمقابر ونحوهما، والوقف على العناوين الكليه كالوقف على الفقراء، وبين الوقف الخاص كالوقف على الذريه؟. (٥) آيا وقف از عقودى است كه قبول به طور مطلق در آن بايد انجام گيرد يا اينكه مطلقا نيازى به طرف قبول نيست كه در اين صورت از ايقاعات خواهد بود، و يا اينكه بايد ميان وقف بر امور عمومى‌مانند مسجد و قبرستان و مانند آنها و نيز وقف بر عنوانها و موضوعات كلى مانند (وقف بر فقرا) از يك سو، و وقف بر موضوعات خاص مانند وقف بر اولاد، فرق قايل شد. و نيز در مورد حكم آب حمام و نحوه اتصال حياض صغار به ماده و منبع آب مى‌فرمايد:

(٥)جامع المدارك، ج٤ ، ص ٣ .