اعتقادا(و به منظور فتوادهى (٣٥)). در سرائر در چند مورد پيرامون نهايه به جمله انه كتاب خبر لا كتاب بحث و نظر بر مى‌خوريم. (٣٦) به اعتقاد او شيخ در نهايه يا به ارائه مضامين روايى همت گماشته است (٣٧). يا كوشيده تا از مسائل مطرح در مصنفات اصحاب خبر دهد. (٣٨)در جاى ديگرى مى‌گويد:

كثيرا ما يوردفيه اشياء غير معمول عليها. (٣٩) در موارد بسيارى احكامى در نهايه وارد شده كه مورد عمل قرار نگرفته اند. مقصود او از عدم عمل به اين احكام، عمل نكردن خود شيخ به آنها است به اين موضوع در مواردى چند با عبارتهايى از قبيل((لايعتقد صحته ولايفتى به (٤٠) و (مما لايعمل عليه (٤١)) تصريح كرده است. (٤٢)) ابن ادريس براى اثبات مدعاى خود دو دليل ذكر كرده است:

دليل اول: اعتراف شيخ طوسى، او مى‌گويد:

قد افصح عن ذلك وابان واعتذر لنفسه فى خطبه مبسوط. (٤٣) شيخ طوسى خود در مقدمه مبسوط از اين موضوع پرده برداشته و از در پيش گرفتن اين روش اعتذار جسته است.

(٣٥)سرائر، ج١، ص٤٧١،٦٣٢، ج٢٢، ص ٣٥٢ ،٥٤٢ ،٥٨٩، ج٣ ، ص١٠٠ ،٣٢ ،٦٣ .
(٣٦)همان، ج ١ ، ص٦٣٢، ج٣٦ ، ص،١٦١ .
(٣٧)همان، ج ١ ، ص٤٧١ .
(٣٨)همان، ج ٣ ، ص٢١٢ .
(٣٩)همان.
(٤٠)همان، ج ١ ، ص٦٣٢ .
(٤١)همان، ج ٣ ، ص١٠ .
(٤٢)همان، ج ١ ، ص٤٧١ و٦٣٢، ج٢ ، ص.٥٤٢ .
(٤٣)همان، ج ٣ ، ص١٦١ .