ضرورتى اجتناب ناپذير است. جمع آورى، جمع بندى و ساماندهى ضوابط و قواعدى اينچنين به فرايند تحقيق در چگونگى دستيابى به فتاواى قدما شتابى محسوس مى‌بخشد و نياز استنباط را در اين زمينه پاسخ مى‌دهد. در اين راه آشنائى با انديشه هاى متتبعان زبده تاريخ فقه ضرورتى تام و تمام مى‌يابد. برخى از خطوط برجسته تتبع در فقه را بايد در امتداد انديشه هاى فقيهان خوانسار بويژه آقا جمال خوانسارى پى رفت. ويژگيهاى غور علمى برخى از خوانساريها در اقوال گذشتگان راهگشا است. در اين نوشتار به ديدگاههاى دو فقيه نامدار گذشته يعنى آقا حسين خوانسارى و آقا جمال خوانسارى و يك فقيه محقق از دوران معاصر يعنى آيه اللّه سيد احمد خوانسارى خواهيم پرداخت. بحث در دو فراز كلى سامان مى‌گيرد:

- دستيابى مستقيم به آراء قدما

در اين فراز به ماهيت شناسى چهار كتاب(من لايحضره الفقيه، مقنعه، تهذيب و نهايه) مى‌پردازيم. نسبت به هر كتاب دو سوال را مطرح مى‌كنيم ١- آيا كتاب فتوايى است؟ ٢- در صورت فتوايى بودن ضوابط برگرفتن فتوا از آن چيست؟ در پاسخ به هر سوال ابتدا ابعاد موضوع و ديدگاهها عالمان را ذكر مى‌كنيم سپس به ديدگاههاى خوانساريها مى‌پردازيم تا در سايه اين مقايسه ابعاد مساله و ميزان غور خوانساريها هرچه بيشتر كشف گردد.

- دستيابى غير مستقيم به آراء قدما

در اينجا نيز آراء خوانساريها را بعد از ارائه توضيحاتى ذكر خواهيم كرد.