فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٢٦ - حكم نقاشى و مجسمه سازى از نگاه شريعت (٢) آیت الله سيدمحسن خرّازى
جايز است ، ابا دارد. (٥٩)
ليكن اين روايت نيز درمجسمه ظهور ندارد.
روايت هشتم: روايت محاسن از موسى بن قاسم از على بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر(ع) است كه از پدرش امام صادق(ع) از حكم مجسمه ها پرسيده است. امام صادق (ع) فرموده است :
شايسته نيست با آنها بازى شود. (٦٠)
اطلاق سوءال و تخصيص حرمت يا كراهت به بازى دلالت بر اين دارد كه اصل نگهدارى مجسمه ها جايز است.
روايت نهم: روايت ديگرى از محاسن از پدرش از كسى كه از او ياد كرده از مثنى كه حديث را مرفوعاً نقل كرده «بازى با مجسمه سزاوار نيست.» (٦١)
روايت دهم: روايتى است كه دلالت دارد بروجود تصاوير درخانه براى ائمه (ع) ناپسند بوده است، نظير موثقه محمد بن ابى عمير از مثنى از امام صادق(ع) كه فرمود:
على (ع) از نگاهداشتن تصاوير در خانه كراهت داشت. (٦٢)
با اين ادعا كه اين روايات ظهور دارند بر تعلق كراهت تنها به خصوص بودن تصاوير درخانه ها؛ زيرا اگر مطلق نگهدارى تصاوير حرام بود، مناسب نبود چنين تعبيرى آورده شود، چنان كه واضح است.
ظاهراً كراهت به معناى معروف به كار رفته است و بعيد نيست كه به گونه مانعة الخلوّ به يكى از دووجه دلالت داشته باشد، يا از آن جهت كه فرشتگان وارد خانه اى كه در آن تصاوير است نمىشوند؛ چنان كه درروايات متضافر آمده است:«فرشتگان درخانه اى كه در آن تصاوير يا سگ است داخل نمىشوند.» و در
برخى از روايات است:«وارد خانه اى
(٥٩)مكاسب،ج١،ص١٩٦.
(٦٠)وسائل،ج٣،ص٥٦٣،باب٣،احكام مساكن،ح١٥.
(٦١)همان،ج١٦.
(٦٢)همان،ص٥٦١،باب٣،احكام مساكن،ح٣.