به هرحال از اين روايات به دست مى‌آيد كه نگهدارى مجسمه و تصاوير جايز است هرچند درخصوص نگهدارى آنها درخانه مكروه است و به اقتضاى اطلاق اين روايات بين مجسمه و غير مجسمه تفاوتى وجود ندارد. (٦٦)

سيد يزدى دراين باره مى‌گويد:

انصاف اين است كه وقتى ما به مجموعه روايات باب نقاشى و مجسمه سازى و نيز روايات درباره لباس نماز گزار مى‌نگريم كه درآنها مطرح شده كه نماز خواندن درلباسى كه برروى آن نقش تصاوير يا درهم است مكروه است، به اين نتيجه مى‌رسيم كه اين روايات نسبت به عدم حرمت نگهدارى غير مجسمه يعنى تصاوير، قطع آور است و نسبت به خود مجسّمه نزديك به قطع به عدم حرمت است. بنا بر اين درجواز نگهدارى مجسمه و تصاوير جاى تأمل و درنگ نيست. (٦٧)

از آنچه ياد شد مى‌توان به ضعف ادعاى صاحب جامع المدارك پى برد. وى ادعا كرده است رواياتى كه ظهور درجواز نگهدارى دارند شامل مجسمه نمى‌شوند. بنا بر اين استفاده ءحكم جواز نگهدارى نسبت به مجسمه از اين روايات، مشكل است. (٦٨)

ضعف اين ادعا از اين جهت است كه برخى از روايات اطلاق داشته و شامل نگهدارى مجسمه نيز مى‌شوند؛ نظير صحيحه محمد بن مسلم و صحيحه موسى بن قاسم و روايات كراهت تصاوير درخانه اگر نگهدارى حرام باشد، خانه دراين حكم دخالتى ندارد. و نيز لحن رواياتى كه دلالت دارند براين كه فرشتگان وارد خانه اى كه درآن تماثيل است نمى‌شوند. افزون بر اين ، دلايلى كه ايشان به عنوان مانع جواز نگهدارى مجسمه بيان كرده، ناتمام است كه پيش ازاين ضعف اين ادله بيان شد.

(٦٦)همان محرمه،ج١،ص٢٩١.
(٦٧)حاشيه مكاسب،ص٢٢.
(٦٨)جامع المدارك،ج٣،ص١٥.