فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٣٠ - گفتگو (درباره شخصيت آيت اللّه سيداحمد خوانسارى )
تدريس مشغول شدند. آن موقع ايشان براى بنده و آقاى حاج شيخ على پناه اشتهاردى و جمعى ديگر از فضلاى حوزه قم شوارق مىگفتند. بعد كه شرح تجريد شروع كردند فضلاى بيشترى شركت كردند. حدود سه، چهار سال هم قضا و شهادات مرحوم شيخ را خدمت ايشان خوانديم. خلاصه از موقعى كه به قم آمدند تا وقتى كه از قم به تهران رفتند از محضرشان استفاده كردم.
مرحوم آية الله خوانسارى از اساتيد بزرگى مانند مرحوم آخوند خراسانى، آقاضياء عراقى و آقاى حائرى بهره هاى فقهى و اصولى برده بود. از آقا ضياء عراقى بيشترين استفاده را كرده بود.
مىفرمود: من وقتى به درس آقا ضياء رفتم كه دو تا شاگرد داشت يكى من بودم و يكى سيد ديگر. بعد به تدريج شاگردان ديگرى آمدند. حدود دو سال درس مرحوم آخوند را درك كرده بودند. بعد از فوت مرحوم آخوند در درس حاج شيخ عبدالكريم حائرى شركت مىكردند.
درموقعيت علمى ووالايى فضل ايشان همين بس كه وقتى مرحوم حاج شيخ از اراك به قم مىآيند مرحوم آقا سيد احمد هم با ايشان به قم مىآيند. عده اى از اراك خدمت حاج شيخ مىآيند كه شما آقا سيد احمد را اراك بفرستيد. آقاى حائرى اجازه نمىدهد و مىفرمايد:
من مىخواهم سيد احمد، آقاى دنيا باشد نه آقاى اراك.
ويژگيهاى اخلاقى و فضائل و مناقب انسانى ايشان فراوان است. از جمله:
١. اعتقاد راسخ به خدا و قيامت و اصول دين.
٢. تعبّد به احكام شرعى و پاى بندى به عمل به دستورات دين: انجام واجبات و مستحبات و ترك محرمات و مكروهات. اگر تمام دنيا را طلا مىكردند و به او مىدادند تا يك دورغ بگويد نمىگفت.