فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٣٣ - گفتگو (درباره شخصيت آيت اللّه سيداحمد خوانسارى )
برنمىگزيند و برآن استدلال و برهان اقامه نمىنمايد.
از نظر معنوى و اخلاقى؛ درساده زيستى، احتياط، تواضع فضايل ا خلاقى و ادب اسلامى، كم نظير بود. مردم را اهل و عيال خداوند مىدانست و به آنها خدمت مىكرد و درعمل مصداق اين حديث شريف بود:
الخلق عيال الله فأحبكم إلى الله أحسنكم إلى عياله.
واجبات شرعى و مستحبات را به خوبى انجام مىداد و از محرمات و مكروهات پرهيز مىكرد. آن قدر موءدّب بودكه تا از او سوءال نمىكردند حرف نمىزد. سعى مىكرد زندگى خويش را براساس وظايف شرعى و تشخيص وظيفه، تنظيم نمايد. در دريافت وجوهات شرعى سخت احتياط مىكرد و از مرجعيت گريز داشت. اگر تمام دنيا را به او مىدادى تا خلاف شرعى را مرتكب شود غير ممكن بود.
مرحوم سيد احمد خوانسارى در مناعت طبع، بى اعتنايى به دنيا و ساده زيستى مىتواند براى حوزه هاى ما الگوى خوبى باشد. اگر مردم ما به افرادى چون امام خمينى(ره) و مرحوم سيد احمد خوانسارى ارادت مىورزند به خاطر مناعت طبع و عزت نفس و بى اعتنايى آنان به تعلقات دنيوى است.
آيت الله معرفت: مرحوم آيت الله خوانسارى از شخصيتهاى برجسته علمى وفقهى بود كه در عرصه تقوا و عمل كم نظير بود. عظمت فقهى و قداست ايشان زبانزد عام و خاص بود آنچه در ميان علماى قم پس از فوت آيت الله بروجردى مسلم بود اعمليت ايشان بود.لذا افرادى چون امام خمينى سعى داشتند مرجعيت ايشان را پس از آيت الله بروجردى مطرح نمايند اما ايشان نپذيرفت. ما آن موقعنجف بوديم ومىديديم كه ايشان در ميان علماى