ايشان نهايه را كتابى فتوائى مى‌شمرد چه آنكه جهت استخراج و تعيين فتاوى شيخ به كتاب نهايه استناد جسته است. (٥٢) وى در يك مورد هنگام طرح اين ادعا كه شيخ در نهايه به مساله فتوا داده به نفى ابن ادريس نسبت به اين موضوع اشاره مى‌كند و آن را نقد (٥٣) مى‌نمايد اين نقد نيز همچون ساير نقدهاى ديگران به ابن ادريس تنها عمل شيخ را به مسائلى در نهايه ثابت مى‌كند و نه بيشتر- يعنى به صورت كلان ثابت نمى‌كند كه كتاب شيخ كتابى فتوايى بوده است.-

ب) آقا جمال خوانسارى،

ايشان-آنگونه كه تتبع نشان مى‌دهد- سخنى در اين زمينه نگفته است ولى از برخورد او با نهايه چنين برمى‌آيد كه كتاب را فتوايى مى‌شمرده و سخن نهايه را مذهب شيخ مى‌خوانده است نگاهى گذرا به كتاب التعليقات على شرح اللمعه و ساير مباحث فقهى ايشان (٥٤)، اين موضوع را آشكار مى‌كند.

ج) آيه اللّه سيد احمد خوانسارى،

ايشان نهايه را كتاب فتوى و سخن مطرح در آن را فتواى شيخ بشمار آورده است. او در يك مورد نسبت به مساله اى چنين مى‌گويد:

وعن الشيخ فى النهايه الفتوى به. (٥٥)

(٥٢)مشارق الشموس، ص١٢٧٧ ،٣٩٣ و٣٩٥ .
(٥٣)همان، ص٤٨٢ .
(٥٤)رسائل آقا جمال خوانسارى، ص٥٠١٥ و ٥٣٨ .
(٥٥)جامع المدارك، ج٤، ص ١٧٥.