فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٢٥ - حكم نقاشى و مجسمه سازى از نگاه شريعت (٢) آیت الله سيدمحسن خرّازى
ها به خاطر مكان نماز است نه به خاطر وجوب، چنان كه هويداست به ويژه آن كه فرمان به شكستن دركنار فرمان به كندن لباس آمده است؛ بنابر اين با صرف نظر از نماز، اين روايت برجواز نگهدارى مجسمه ها و تصاوير دلالت مىكند.
روايت پنجم: شيخ طوسى درتهذيب به اسناد خود از حسين بن سعيد از قصاله از حسين (يعنى ابن عثمان) از ابن مسكان، از حلبى روايت كرده كه گفت: امام صادق(ع) فرمود:
گاه براى نماز برمى خيزم و در مقابل من متكايى است كه برروى آن تصاوير پرنده است. برروى آن پارچه اى مىافكنم.»ليكن اين روايت ظهور در غير مجسمه يعنى تصاوير دارد. (٥٦)
روايت ششم:در قرب الاسناد از عبدالله بن حسن از جدش از على بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر(ع) روايت شده: از امام پرسيدم:
آيا با انگشترى كه برروى آن تصوير درندگانى يا پرنده باشد مىتوان نماز خواند؟» امام فرمود:«مانعى ندارد.» (٥٧)
اشكال اين روايت آن است كه درغير مجسمه ظهور دارد.
روايت هفتم: روايت كافى از احمد از عثمان بن عيسى از سماعة از ابوبصير از امام صادق(ع) :
ازا مام درباره حكم متكا و فرش كه برروى آن تصاوير است سوءال كردم»،فرمود:«آنچه در خانه است مانعى ندارد. گفتم: مجسمه ها چطور؟ فرمود:«هرچيزى كه زير پا قرار گيرد مانعى ندارد.» (٥٨)
شيخ انصارى گويد:
سياق پرسش با توجه به عموم پاسخ از تقييد حكم به جايى كه ساختن
(٥٦) همان ،ج٣،ص٤٦١،باب٣٢،مكان نمازگزار،ح٢.
(٥٧)همان،ج٣، ص٣٢١، باب٤٥، لباس نمازگزار، ح٢٣.
(٥٨)همان،ج٣،ص٥٦٤،باب٤،احكام مساكن،ح٢.