لا اشكال فى اعتبار اتصال ما فى الحياض الصغار... بالماده...، وانما الاشكال فى انه هل يعتبر بلوغها مع ما فى الحياض الصغار كرا؟ اولا يعتبر. الاشهر الاول... . (٦)

در اينكه در حوض هاى كوچك لازم است اتصال با ماده صورت بگيرد اشكالى نيست، بلكه اشكال در اينست كه آيا لازم است ماده و منبع اصلى و آب حوض ها روى هم به حد كر برسند، يا اين كه اين شرط معتبر نيست؟ مشهورتر از ميان اين دو قول، نظر اول است.

٢- استدلال: مولف سعى مى‌كند ابتدا ادله نظريه ماتن را ذكر نمايد. آن جا كه آن دليل يا نظريه مورد قبول وى باشد معمولا براى آن عبارت (يستدل عليه) و مانند آن را مى‌آورد، و در غير اين صورت از عباراتى نظير (وليدل عليه) استفاده مى‌كند.

٣- نقد و مناقشه: چنانكه دليل مذكور از جهات دلالت يا سند مورد قبول نباشد، مناقشه و رد يك به يك آن ها پرداخته و آنگاه ادله مورد قبول خويش را بيان مى‌دارد در بيشتر اين موارد مطلب را به حال خود رها مى‌كند و پس از رد ادله قول مشهور يا ماتن، نظر نهايى را در حقيقت، به عهده خواننده و پژوهشگر مى‌گذارد. در مواردى نيز كه ادله كافى وجود دارد و مى‌توان بر يك قول دليل ذكر نمود به بيان مجدد آنها و ذكر وجه استدلال مى‌پردازد.

٤- ذكر اقوال ديگران: مولف در موارد مقتضى كه اقوال مهمى در يك مساله باشد به نظريه ماتن بسنده نكرده و البته معمولا بدون اشاره به قائل آن، نظرات ديگران را نيز به طور كاملا مختصر ابراز مى‌دارد و احيانا ادله آنها را برشمرده مورد تحليل قرار مى‌دهد. آن چه در مورد اسلوب كلى بيان مطالب فقهى در اين كتاب، مى‌توان گفت اينست كه آيه اللّه خوانسارى كوشيده شيوه اى نوينرا كه مبتنى بر استدلال، نقد و نظر است با ايجاز در عبارات و مباحث ارائه كند، و بدين سان براى خواننده، به خوبى تفكيك مطالب از يكديگر ممكن است، و جايگاه هر مبحث مشخص مى‌باشد.

(٦)همان، ج١، ص٥.