فرهنگ نامه اصول فقه - مرکز اطلاعات و منابع اسلامی - الصفحة ٦٢٩ - ١٦٠٢ ١٥٨٣ ١٥٨٥ ١٦٠٥ ١٥٧٨ ١٦١٠ ١٦٠٢ ١٦٠٦ ١٥٨٣ ١٥٨٥ ١٦٠٥ ١٦٠٢ ١٥٧٥ ١٦٠٥ ١٥٧٨ ١٥٨٢ ١٥٧٥ ١٥٩١ ١٥٧٦      
قدر متيقن خارجى
مصاديق خارجى مشمول حكم به طور يقينى
در بحث اطلاق، از دو نوع قدر متيقن سخن به ميان مى آيد:
١. قدر متيقن خارجى;
[٢]قدر متيقن در مقام تخاطب
منظور از قدر متيقن خارجى، مصاديقى است كه به يقين، حكم شامل آنها مى شود، مانند آن كه شارع بگويد: «قلد المجتهد»، كه قدر متيقن آن، وجوب تقليد از مجتهد اعلم است، هر چند دليل اطلاق دارد و مى توان به آن تمسك نموده و تقليد از مجتهد غير اعلم را نيز جايز دانست. بنابراين، وجود قدر متيقن خارجى، مانع از تمسك به اطلاق نمى گردد.
مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج ١، ص ١٨٠.
آخوند خراسانى، محمد كاظم بن حسين، كفاية الاصول، ص ٢٨٧.
صدر، محمد باقر، بحوث فى علم الاصول، ج ٣، ص ٤١٧.
فاضل لنكرانى، محمد، كفاية الاصول، ج ٣، ص (٥٥١-٥٥٠).
فاضل لنكرانى، محمد، سيرى كامل در اصول فقه، ج ٩، ص ٩٥.
محمدى، على، شرح اصول فقه، ج ١، ص ٤٢٦.
قدر متيقن در مقام تخاطب
مصداق يقينىِ مشمول حكم در مقام محاوره
در بحث اطلاق، از دو نوع قدر متيقن سخن به ميان مى آيد:
[١]قدر متيقن در مقام تخاطب; ٢. قدر متيقن خارجى
قدر متيقن در مقام تخاطب، آن است كه مخاطب و متكلم درباره مصداق معينى سخن بگويند و بعد از مدتى، متكلم به طور مطلق به ماهيتى كه شامل آن مصداق هم مى گردد امر كند; براى مثال، مثلا مولا با عبد خود درباره فوايد گوشت گوسفند گفتوگو مى كند، آن گاه به وى امر مى كند: «اشتر اللحم»; در اين جا اگر چه كلام او مطلق است، ولى قدر متيقن در مقام محاوره و تخاطب، همان گوشت گوسفند است.
و يا مانند آن كه مولا با عبد خود درباره ثواب آزاد كردن بنده مؤمن سخن گفته و بعد از مدتى مى گويد: «اعتق رقبة»، كه گر چه كلام او اطلاق دارد و شامل مطلق عبد چه مؤمن و چه كافر مى شود، اما قدر متيقن در مقام تخاطب، عتق رقبه مؤمن است.
نكته:
به نظر مرحوم «آخوند خراسانى» يكى از مقدمات حكمت، عدم وجود قدر متيقن در مقام تخاطب است[١]
[١]آخوند خراسانى، محمد كاظم بن حسين، كفاية الاصول، ص ٢٨٧
ولايى، عيسى، فرهنگ تشريحى اصطلاحات اصول، ص ٣٣٥.
صدر، محمد باقر، بحوث فى علم الاصول، ج ٣، ص ٤١٧.
مشكينى، على، اصطلاحات الاصول، ص ٢٤٩.
محمدى، ابوالحسن، مبانى استنباط حقوق اسلامى يا اصول فقه، ص ١٣٠.
فيض، عليرضا، مبادى فقه و اصول، ص ٢٥١.
فاضل لنكرانى، محمد، كفاية الاصول، ج ٣، ص (٥٥١-٥٥٠).
فاضل لنكرانى، محمد، سيرى كامل در اصول فقه، ج ٩، ص ٩٥.
قدر متيقن در مقام محاوره
ر.ك: قدر متيقن در مقام تخاطب
قدر مشترك
ر.ك: علت (قياس)
قرآن
ر.ك: كتاب
قراين
ر.ك: قرينه
قراين ارتكازى
ر.ك: قرينه ارتكازى
قراين تقابل
ر.ك: قرينه تقابل
قراين حسى
ر.ك: قرينه حسى
قراين خارجى
ر.ك: قرينه خارجى
قراين داخلى
ر.ك: قرينه داخلى
قراين شخصى
ر.ك: قرينه شخصى
قراين شرعى
ر.ك: قرينه شرعى
قراين صارفه
ر.ك: قرينه صارفه
قراين ظنى
ر.ك: قرينه ظنى
قراين ظنى معتبر
ر.ك: قرينه ظنى معتبر
قراين عدمى
ر.ك: قرينه عدمى
قراين عرفى
ر.ك: قرينه عرفى
قراين عقلى
ر.ك: قرينه عقلى
قراين غير لفظى
ر.ك: قرينه غير لفظى