ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٧٣ - قرآن گرايش به خدا را به انگيزگى ترس و اضطراب توبيخ ميكند

بوده است . فردى كه داراى اين ويژگيها است قادر است كارهاى خير بسيار كند ، همان طور كه مى تواند گام در راه شر گذارده بسيار آسيب برساند و اگر قرار باشد كه بشريت در غرقاب تاريكى غوطه ور نشود ، هركس مى بايست آرزو نمايد بينشى را كه اين افراد برتر بدست مى آورند ، جهت نفع بشرى باشد .
احتمالا تفاوت اندكى بين طبيعت يك جانى و طبيعت يك سياستمدار وجود دارد . [١] ملاحظه مى شود كه راسل در اين تقسيمبندى عاليترين ارزشها را به علماى الهى و مذهبى داده است . در عبارت ديگر مى گويد : « بدعت گذاران اخلاقى و مذهبى تأثير عظيم بر زندگى ، انسانها نهاده‌اند . هر چند كه بايد اذعان داشت كه هميشه آن تأثيرى را كه مورد نظر آنان بوده است ، بجاى نگذارده‌اند ولى من حيث المجموع اين تأثيرات مثبت و سودمند بوده است » [٢] آيا ترس مى تواند آن دانش و بينش و احساس عظمت را بوجود بياورد كه گروهى بانگيزگى مذهب ، عاشقانه در جهت منافع بشرى گام بردارند ٢ - ( وَما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ الله ثُمَّ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْه تَجْئَرُونَ . ثُمَّ إِذا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ إِذا فَرِيقٌ مِنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ ) [٣] ( هر نعمتى كه براى شما است ، از خداوند است سپس موقعى كه ضرر بر شما رسيد ، به او پناهنده مى شويد . سپس وقتى كه ضرر را از شما منتفى ساخت ، گروهى از شما به پروردگارشان شرك مى ورزند ) توضيح - جملهء اول آيه ، نعمتها و خوشىهاى زندگى را بياد مى آورد و بمردم هشدار مى دهد كه همهء حالات خوش زندگى هم از خدا است ، چرا در آن مواقع خدا را بياد نمى آوريد و فقط در موقع اضطرار پناهنده به او مى شويد

[١] قدرت و فرد - راسل ص ٦٠
[٢] مأخذ مزبور ص ٥٥
[٣] النحل آيهء ٥٣ و ٥٤