ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٠٩ - قدرت در اختيار كسانى كه شخصيت انسانى آنان در نبرد با خودخواهى پيروز گشته است

در ميليارد احتمال خطار در خونريزى ، مساوى احتمال مبارزه با خدا را در بردارد بازوى قدرتمند على بن ابي طالب ( ع ) كه او را در رديف اول از سلحشوران قرون و اعصار قرار داده است ، وى را از بازى با شمشير سخت هراسناكش مى سازد و همواره در ميدانهاى نبرد كه مرز زندگى و مرگ است ، او را وادار مى سازد كه جنگ را تا عصر و نزديكى تاريكى به تأخير بيندازد ، زيرا ساعتهاى واپسين روز ، حالت خستگى و سستى پيش از ظهر است و در نتيجه خونريزى تقليل پيدا مى كند ، و كسانى كه مجروح شده‌اند ، از تاريكى استفاده كرده مى توانند ميدان جنگ را ترك كنند و آنانكه رو به ميدان جنگ مى روند ، تاريكى شب مانع رسيدن آنان به مرز زندگى و مرگ شود و با غروب آفتاب درهاى ديگرى از رحمت الهى بر روى خاكنشينان باز مى شود و سربازان مى توانند با دلهاى حساستر متوجه بارگاه خداوندى گردند . اين احساس ناتوانى كه مقدسترين توانائىهاى انسانى است ، رديف على بن ابي طالب ( ع ) را از قدرت - پرستان ناتوان جدا مى كند و او را حاكم بر قدرت نشان مى دهد نه محكوم و بردهء قدرت .
٣ - هر اندازه كه شاخه‌هاى مالكيت بر خود ، از نظر كميت و كيفيت افزايش پيدا مى كند ، از فشار جبرى قدرت كاسته مى شود .
٤ - تأسف و شكنجه اى كه قدرتمند مالك بر شخصيت خود ، در موقع خطاى قدرتش تمام سطوح روانى او را فرا مى گيرد و هستى او را در تاريكىها فروميبرد ، بسيار ناگوارتر از سوز و گداز كسى است كه خطاى قدرتمند گريبان او را گرفته است .
٥ - بدان جهت كه بهره بردارى از قدرت براى مالك شخصيت خود ، از روى محاسبهء عقل و وجدان صورت مى گيرد ، هراسى از رويدادهاى محاسبه نشده و دشمنان كمين گرفته به خود راه نمى دهد ، زيرا اين قدرتشناس با هدف - گيرى والائى كه دارد ، تا آنجا كه مقدور است مسامحه در تحصيل قدرت