تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٤ - آيا موضوع چشم زدن صحت دارد ؟

( آنان كه كفر ورزيده‌اند موقعى كه آيات قرآنى را مى شنوند در صدد آن هستند تو را با نگاه هايشان بلغزانند ومى گويند : او ( پيامبر ) ديوانه است ، در صورتى كه اين قرآن جز تذكرى براى عالميان نيست ) .
« إِنَّ الله لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِه ويَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ ٤ : ٤٨ . » [١] ( به تحقيق خداوند كسى را كه به او شرك بورزد نخواهد بخشيد ومى بخشد غير از شرك را در باره كسى كه بخواهد . )

((٤٩٩)) كه بلغزد كوه از چشم بدان يزلقونك از نبى برخوان بدان
((٥٠٠)) احمد چون كوه لغزيد از نظر در ميان راه بىگل بىمطر
آيا موضوع چشم زدن صحت دارد ؟
عدهء زيادى از مفسرين وراويان مانند عبد الله بن عباس وكلبى وسدى ، بلكه بنا به قول طبرسى » همهء مفسرين بر آنند كه مقصود از آيه همان چشم زدن است » (٢) گروه ديگرى مانند جبايى وعلى بن عيسى رمانى چشم زدن را منكرند ومى گويند : مقصود از آيهء وان يكاد . . . نگاه هاى خشن ودشمنانه تند وتيز بوده است .
طبرسى روايتى از اسماء بنت عميس نقل مى كند كه دليل وقوع چشم زدن است .
با نظر به وجود قواى مجهول در مغز وروان انسانها انكار اين گونه مسائل به هيچ دليل منطقى وحسى مستند نمى باشد ، خواص موجى مغز آدمى خيلى بيش از آن چه

[١] سوره نساء ، آيهء ٥١ . .
(٢) مجمع البيان ، طبرسى ، ج ١٠ ، ص ٣٤١ . .