تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٥٧ - پاك كردن آب همهء پليدىها را و باز پاك كردن خداى تعالى آب را از پليدى ، لاجرم قدوس آمد حق تعالى

استعانت آب از حق سبحانه و تعالى بعد از تيره شدن
روايت
استعانت آب از حق سبحانه وتعالى بعد از تيره شدن

((٢١٨)) ريختم سرمايه بر پاك وپليد اى شه سرمايه ده هل من مزيد
((٢١٩)) ابر را گويد ببر جاى خوشش هم تو خورشيدا به بالا بركشش
((٢٢٠)) راه هاى مختلف مى راندش تا رساند سوى بحر بىحدش
((٢٢١)) خود غرض زين آب جان اولياست كاو غسول تيرگىهاى شماست
((٢٢٢)) چون شود تيره ز قذر اهل فرش باز گردد سوى پاكى بخش عرش
((٢٢٣)) باز آيد ز آن طرف دامن كشان از طهارات محيط آرد نشان
((٢٢٧)) از تيمم وا رهاند جمله را واز تحرّى طالبان قبله را
((٢٢٤)) ز اختلاط خلق يابد اعتلال زان سفر جويد كارحنا يا بلال
((٢٢٥)) اى بلال خوش نواى خوش صهيل مئذنه بررو بزن طبل رحيل
((٢٢٦)) جان سفر رفت وبدن اندر قيام وقت رجعت ز ان سبب گويد سلام
((٢٢٨)) اين مثل چون واسطه است اندر كلام واسطه شرط است بهر فهم عام
((٢٢٩)) اندر آتش كى رود بىواسطه جز سمندر كاو رهيد از رابطه
((٢٣٠)) واسطهء حمام بايد ز ابتدا تا ز آتش خوش كنى تو طبع را
((٢٣١)) چون نتانى شد در آتش چون خليل گشت حمامت رسول آبت دليل
((٢٣٢)) هست سيرى از حق واهل طبع كى رسد بىواسطهء نان در شبع
((٢٣٣)) لطف از حقّ است ليكن اهل تن در نيايد لطف بىپردهء چمن
((٢٣٤)) چون نماند واسطهء تن بىحجيب هم چو موسى نور مه تابد ز جيب
((٢٣٥)) اين هنرها آب را هم شاهد است كاندرونش پر ز نور ايزد است
روايت « عن زيد بن على بن الحسين عليه السلام . . . فقلت له يا ابت أ ليس الله جل ذكره لا يوصف به مكان ؟ فقال بلى . تعالى الله عن ذلك علوا كبيرا . قلت : فما معنى قول موسى عليه السلام لرسول الله صلى الله عليه وآله ارجع الى ربك ؟ فقال عليه السلام : معناه قول ابراهيم عليه السلام