- (اصطلاح منطقى) حمل هو هو يا هوهويت يعنى اين همانى و مفاد آن اين است كه هر چيزى خودش خودش مى‌باشد «فالهوهوية عبارة عن الاتحاد بين شيئين فى الوجود و هما متغايران بوجه من الوجوه المتحدان فى الوجود الخارجى او الذهنى» كه تغاير آنها اعتبارى و اتحاد آنها وجودى است چه آنكه وجود منسوب بموضوع يعينه وجود منسوب بمحصول باشد مانند «زيد انسان است» كه اتحاد بين آن دو، در وجود بالذات است و يا آنكه اتحاد ميان آن دو در وجود بالعرض باشد مانند «انسان كاتب است» كه جهت اتحاد ميان آن دو وجود واحدى است كه انتساب آن بموضوع بالذات است و بمحمول بالعرض و يا انتساب وجود بهر دو يعنى موضوع و محمول بالعرض باشد مانند «الكاتب متحرك الاصابع» (از اسفار ج ١ ص ١٣٢- ج ٣ ص ٩٧- رسائل صدرا ص ٦٣).

هَومِ ايزَد

- (اصطلاح فلسفى) حكماء فرس رب النوع نبات را «هوم ايزد» گويند (از مجموعه دوم مصنفات ص ١٥٨ پاورقى).

هُويَّت‌

- (اصطلاح فلسفى) هويت مشتق از هواست همان طور كه انسانيت مشتق از انسان است و رجوليت مشتق از رجل است و بالجمله هويت شى‌ء يعنى وجود و شخصيت شى‌ء است (رسائل ابن رشد ص ١١).

هويت عبارت از حقيقت جزئيه است «الحقيقة الجزئية تسمى هوية» يعنى هرگاه ماهيت با تشخص لحاظ و اعتبار شود هويت گويند و گاه هويت بمعنى وجود خارجى است و مراد تشخص است و هويت گاه بالذات است و گاه بالعرض است (دستور ج ٣ ص ٤٧٨- تفسير ص ٧٧١، ١٠٠٠، ٧٥٥، ٥٥٣، ٧١٤، ٣٠١)

هُويّات‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد وجودات است. (از رسائل ابن رشد ص ٥٣١).

هُويّاتِ بَسيطَه‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد عقول و نفوس و مجردات‌اند «الهويات البسيطة هى انيات محضه متفاوتة بالشدة و الضعف او بالاشد و الأضعف ليست لها ماهيات متقومة من جنس و فصل» (اسفار ج ٤ ص ٧٦ و ج ١ ص ١٠).

هُويّاتِ مُجَدِدَه‌

- (اصطلاح فلسفى) موجودات طبيعى و مادى كه همواره در معرض تحول و تقلب‌اند هويات متجدده ميگويند (از اسفار ج ٤ ص ٧٦، ١٤٩).

هُويّاتِ مُتَخالَفَه‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد موجودات متخالفه است. هويات متخالفه نزد كسانى كه پيرو اصالت وجودند عبارت از ماهيات متخالفه است زيرا آنان تشخص موجودات را بماهيات ميدانند و كسانى كه قائل به اصالت ماهيت‌اند هويات متخالفه وجودات را ميدانند (از اسفار ج ٣ ص ٩٧).

هُويّاتِ مُطْلَقَه‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد وجودات مطلقه است.

هُويّاتِ ناقِصَه‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد موجودات ناقص‌اند (رسائل ابن رشد ص ٥٣١).

هُويّاتِ وُجوديَّه‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد موجودات خاصه مشخصه خارجيه است (از اسفار ج ٤ ص ٧٦).

هُويَّتِ اوَّلى‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد عقل اول است. (از اسفار ج ٣ ص ١٦٩).

هُويَّتِ بَدَن‌

- (اصطلاح فلسفى) مراد تشخص بدن است و آنچه هوهويت «اين‌