فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٩٨٤ - ن

دارند و اينها معتقدانند و بعضى از آدميان پنج روح دارند و اينها كاملانند و اين پنج روح هر يكى غير يكديگرند قالب به مثابه مشكاة است، روح نباتى كه در جگر است بمثابه زجاجه است و روح حيوانى كه در دل است بمثابه فتيله است و روح نفسانى كه در دماغ است بمثابه روغن است و اين روغن از غايت لطافت مى‌خواست- كه اشياء و حكمت اشيا را كما هى بداند و پس از آنكه نار بوى پيوندد «يَكادُ زَيْتُها يُضِي‌ءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ» پس اين روغن نور باشد و چون نار كه روح انسان است بروغن پيوست نور على نور شد و چون نور الله بروح انسان پيوست نور نور نور شد «يهدى الله بنوره من يشاء» (رجوع بانسان كامل نسفى ص ٣١ شود).

ناقه‌

- (اصطلاح ذوقى) مأخوذ از قرآن كريم است كه فرمود: قال هذه ناقة لها شرب و لكم شرب يوم معلوم. منظور ناقه صالح پيامبر است و كان فى المدينية تسعة رهط يفسدون فى الارض و لا يصلحون سرانجام قوم او ناقه را پى كردند و بكشتند، در نزد اهل ذوق ناقه كنايت از جسم است و صالح كنايت از روح.

ناقه صالح بصورت بد شتر.