فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٦٣١ - ل

لكِن‌

- (اصطلاح ادبى) به تخفيف نون در قواعد و زبان عرب عاطفه است مانند «قام زيد لكن عمرو» كه بعد از نهى يا نفى واقع ميشود و يكى هم مخففه از مثقله است كه از حروف مشبهة بالفعل است و در اين صورت عمل نمى‌كند مانند «وَ ما كَفَرَ سُلَيْمانُ وَ لكِنَّ الشَّياطِينَ كَفَرُوا» به تخفيف لكن و رفع شياطين.

لكِنَ‌

- (اصطلاح ادبى) بكسر كاف و تشديد نون از حروف شبه به فعل است كه نصب باسم و رفع به خبر دهد مانند «لكن زيدا قائم» كه براى استدراك و اضراب باشد (از مغنى ص ١٥١- ١٥٢).

لامِ ابْتِداء

- (اصطلاح ادبى) اين لام در ابتداء فعل مضارع و در خبر. مبتداء درآيد براى تأكيد.

(رجوع بلام شود (ل)

لامِ مُسْتَغاث‌

- (اصطلاح ادبى) رجوع باستغاثه و لام شود.

لامِ مُؤذِنَه‌

- رجوع به لام شود.

لا مَكان‌

- (كلامى) از اوصاف حق است و از اوصاف جواهر مجرده مولانا گويد: