- (اصطلاح فقهى) بضم ميم و فتح طا و كسرها، پاك‌كننده‌ها است. در فقه اسلامى ده امر مطهر دانسته شده است كه آب، زمين براى كف نعلين و پاها، خاك در ولوغ سگ آفتاب، آتش در استحاله و خاكستر آن و شرح بئر در چاه‌ها و ذهاب دو ثلث در عصير عنبى و چشم داخل خود را و دهن داخل خود را، و اسلام كه كافر را پاك كند.

(از شرح لمعه ج ١ ص ١٧- الفقه على .. ص ٢٦- عروة ص ٣٧).

«المطهرات عشرة الماء. و الارض تطهر باطن النعل و اسفل القدم مع زوال عين النجاسة عنهما و التراب فى الولوغ فانه جزء علة للتطهير و الجسم الطاهر فى غير المعتدى من الغائط و الشمس ما جفته باشراقها عليه و زالت عين النجاسة .. من المنقول و ما لا ينقل عادة .. و النار ما احالته رمادا او دخانا لا خزفا و نقص البئر بنزح المقدر منه .. و ذهاب ثلثى العصير مطهر للثلث الاخر و انقلاب الخمر خلا و كذا العصير بعد غليانه و اشتداده و الاسلام مطهر لبدن المسلم و تطهير العين و الانف و الفم باطنها و كل باطن كالاذن و الفرج بزوال العين ..

(از شرح لمعه ج ١ ص ١٧- ١٨)

مُظاهِر

- (بضم ميم اصطلاح فقهى) اظهاركننده را گويند رجوع به ظهار شود.

مَظاهِر جَمال‌

- (اصطلاح ذوقى) نمودار زيبايى حق است، همه موجودات عالم مظهر حق‌اند

مَظاهِرِ عِلميَّه‌

- (اصطلاح ذوقى) در مقابل مظاهر عينيه است مراد مراتب تجليات حق است در مرتبت غيب الغيوب (از شرح قيصرى ص ٥).

مِظَلَّه‌

- (بكسر ميم و فتح ظاء اصطلاح گاه‌شمارى) و هفت روز بود كه از پانزدهم ماه تشرى بود و هر هفت روز را عيد گيرند و روزها سايه درختان نشينند يعنى در زير درختان زيتون و بيد و ..

(از التفهيم ص ٢٤٥)

مَظْنُونات‌

- (اصطلاح منطقى اصولى) مظنونات قضايائى هستند كه حكم در آنها راجح باشد با جواز و احتمال نقيض آن، حكم و قياسى كه مركب از قضاياى مظنونه باشد قياس خطايى گويند. شيخ الرئيس گويد و اما مظنونات مقدماتى بود كه بغلبه گمان پذيرفته‌اند و خود داند كه شايد كه درست نبود.

(دانشنامه بخش منطق ص ١٢٦ و رجوع شود بدستور ج ٣ ص ٢٨٢).

مَظْهَر

- (اصطلاح عرفانى)