چون زوال آفتاب باشد، مؤذنان بانگ نماز بگويند، امام بر منبر رود و خطبه بخواند، مشتمل بر حمد و ثناى خداى و درود بر محمد و آل او، و وعظ و زجر، و ميان دو خطبه بنشيند، و سورتى سبك از قرآن برخواند. و حاضران گوش با خطبه كنند، و در ميان خطبه سخن نگويند.

و چون از خطبه فارغ شود، قامت بگويند، و امام از منبر بزير آيد، و دو ركعت نماز بكند: در ركعت اول «الحمد» و سورة الجمعة برخواند، و در ركعت دوم «الحمد» و سورة المنافقين.

و مستحب بود كه بر عقب نماز جمعه نماز ديگر بكنند بجماعت، قامت بگويند و بانگ نماز بگويند.

و روز آدينه سفر كردن بعد از صبح تا وقت زوال آفتاب مكروه است، چون شرايط نماز جمعه حاصل باشد.

و در شب آدينه و روز آدينه اين طايفه را عملهاى بسيار است كه اگر كسى بهمه آن مشغول گردد، شب و روز مستغرق آن شود. و اگر خواهند كه آن همه معلوم كنند، بايد كه كتابهاى ايشان چون عمل السنة، و غير آن، طلب دارند، و مطالعه كنند، تا بر اعمال ايشان وقوف يابند.

(رجوع شود به معتقد الاماميه ص ٢٣٨- ٢٤٢).

نَمازِ خُسوف و كُسوف‌

- رجوع شود به نمازهاى واجبه‌

نَمازِ زَلْزَله‌

- رجوع شود به نمازهاى واجبه‌

نَمازِ سُنَّت‌

- رجوع شود به نماز واجب.

نَمازِ طَواف‌

- (اصطلاح فقهى) يكى از اركان مناسك حج است كه پس از طواف انجام دهند.

و نماز طواف دو ركعت است، نزديك مقام ابراهيم، بعد از آنكه از طواف فارغ شود. و اگر فراموش كند، يا يادش نيايد، تا آنگه كه بيرون شود؛ باز گردد، و نزديك مقام نماز كند. و اگر متمكن نباشد، هر كجا كه باشد نماز كند.

(رجوع شود به معتقد الاماميه ص ٢٤٧).

نَمازِ عيدَيْن‌

- از اصطلاحات فقهى است. منظور نماز عيد فطر و عيد قربان است.

در معتقد الاماميه آمده است:

نماز عيد فطر، و عيد قربان واجب است با شرايطى كه حاصل باشد. و شرايط وجوب نماز عيد، شرائط وجوب نماز جمعه است، و دليل بر وجوب اين نماز گفته شد.

و اين نماز دو ركعت است، بى‌خلاف بدوازده تكبير: هفت تكبير در ركعت اول و پنج تكبير در ركعت دوم، و ميان هر دو تكبير قنوتى باشد.

و اول وقت وى آن وقت است كه آفتاب بر زمين گسترده شود و سنت است كه نماز عيد در صحرا كنند، و بصحرا پياده روند، و بهر پاره‌اى راه كه بروند اندكى بنشينند، و تكبير بگويند.

و درو بانگ نماز و قامت نباشد، مؤذنان سه بار گويند: «الصلاة». آنگه‌