فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٥٥٩ - ك

ك‌

ك‌

- (اصطلاح ادبى) كاف مفرده حرف جاره است و آن براى چند معنى است ١- تشبيه مانند «زيد كالاسد» ٢- تعليل مانند «ويكانه لا يفلح الكافرون» كه در مقام تعجب گويد زيرا كفار رستگار نشوند ٣- استعلا، چنانكه «كيف اصبحت فيقال كخير» اى على خير ٤- توكيد مانند «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ» كه كاف زائده است. و گاه اسميه بكار برده ميشود و مرادف مثل است و گاه جاره است مانند «يضحكن عن كالبرد» و كاف غير جاره برد دو نوع است يكى ضمير منصوب يا مجرور مانند «ما ودعك ربك» و «ذلك. تلك اياك. إياكما» و ديگر متصل به بعضى از اسماء افعال مانند «حيهلك، رويدك» (از مغنى ص ٩١) و نيز (ك) كنايت از كفايت و كافى بردن حق است بر بندگان كه فرمود وَ كَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً پس حق همه مهمات بندگان را كافى است مهمات دنيائى و آخرتى مادى و معنوى.

مولانا گويد: