فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٤٤٩ - ظ% فَزَع

از راه تغلب و چيرگى نباشد، زيرا گاه باشد كه پيشوا و امام متأله مكشوف و نموده شود و صاحب شوكت و استيلاء باشد و گاه باشد كه نهان باشد و آن همان كسى است كه مردم وى را قطب خوانند و او را رياست تامه است و لكن گمنام است.

و چون سياست واقعى جهان بدست اوست، زمان و عصر وى روزگارى بس روشن و نورانى خواهد بود.

و هرگاه جهان از تدبير حكيمى الهى تهى ماند ظلمت‌ها و تاريكيها بر عالم و مردم آن چيره شود.

و بهترين طالبان و جويندگان دانش كسانى ميباشند كه طالب تأله و بحث باشند و در درجت پس از آن خواستاران تألهند و سپس جويندگان حكمت بحثى.

و بايد توجه داشت كه اين كتاب ما.

آن كسانى است كه هم خواستار و جوياى حكمت ذوقى باشند و هم جوياى حكمت بحثى و كسانى را كه تنها طالب و جوياى حكمت بحثى ميباشند و نه متألهند و نه جوياى حكمت ذوقى در اين كتاب سهمى و بهره نباشد و ما در اين كتاب و رموز و اسرارى كه در آن نهاده‌ايم تنها با آنان كه در راه تأله و حكمت الهى كوشند سخن گوئيم آنان كه اهل رياضت باشند و يا جوياى تأله باشند.

و كمترين درجات خواننده اين كتاب اين است كه بارقه خدائى بر دل او تابش كرده و فرود آمده باشد و ملكه وى شده باشد.

و آنان كه از بارقات الهى بهرور نشده‌اند و بر دل آنان وارد نشده باشد و ملكه آنان نشده باشد نتوانند از اين كتاب بهره گيرند پس هر آن كس كه تنها جوياى بحث و حكمت بحثى بود بايد بدنبال روش مشائيان رود زيرا اين حكمت مشاء است كه بحث را سزد و در اين جهت نيكو و استوار ميباشد و ما را با چنين كسى سخنى نيست و در باب حكمت ذوقى اشراقى ما را با وى بحثى نباشد.