فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٤٠٨ - ف

زن با ديگرى هم جمع شده باشد و بغير لعان ولد منتفى نخواهد شد.

بنا بر اين هرگاه مردى زنش را طلاق داده و زن شوهر ديگرى اختيار نموده سپس بچه زائيده و شرائط لحقوق ولد در هر كدام باشد ولد باو ملحق خواهد شد.

و اگر در هيچ كدام نباشد از هر دو منتفى ميشود. و اگر در هر دو باشد بقرعه تعيين خواهد شد.

اگر كسى اقرار كند كه فلان شخص مجهول النسب فرزند او است و لحوقش باو ممكن باشد باو ملحق خواهد شد.

(كليات حقوق ص ٢٩٦)

فَراغِ ذِمَّه‌

- (اصطلاح اصولى) و در مقابل اشتغال ذمه است و آن برى شدن ذمه است از ديون يا واجبات و گويند رجوع به اشتغال و برائت و اصول عمليه شود.

فِراق‌

- (اصطلاح عرفانى) فراق يعنى جدائى و فرقت و در اصطلاح صوفيه مقام غيبت را گويند كه از وحدت محجوب باشد كه اگر يك لمحه عاشق از معشوق خود جدا شود، آن فراق صد ساله بود.

بعضى از تركيبات: آتش فراق، اندوه، فراق، زخم فراق، مرارت فراق، زهر فرق، ذل فرق، داغ فراق، نايره فراق، محنت فراق، ميزان فراق، رايحه فراق، بار فراق.

و نيز فراق، غيبت را گويند از مقام اصلى كه عالم بطون است بعالم ظهور و وحدت يعنى بيرون آمدن سالك از وطن از عالم ظهور بعالم بطون و اين وصال است و اين وصال جز از راه مرك صورى حاصل نشود. (از كشاف ص ١١٣٥).

جغتائى گويد: