فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٨١٤ - خصوصيات رئيس مدينه كَرامت و مراتب رياستهاى آن

مظهر شى‌ء صورت او است و صورت شى‌ء عبارت از امرى است كه آن شى‌ء بوى معقول يا محسوس شود و مقتضاى حكمت الهى از جهت اظهار اسماء و صفات نامتناهى آن بود كه انشاء مراتب كليه و جزئيه مظهر اسمى از اسماء كليه و جزئيه الهيه گردد و احكام سلطنت آن اسم كه رب و مدبر آن مرتبت است در آن مظهر بتمام و كمال ظهور يابد و مجموع اسماء كليه و جزئيه بنفس رحمانى از كرب كمون بروح بروز مروح گردند و تمام كمالاتى كه در مرتبت جمع و مجمل است در مقام كثرت و فرق مفصل گردد و مقررست كه هر كه را حظى و نصيبى از علمى و صنعتى نباشد نداند كه ديگرى آن صنعت دارد پس از هر صنعتى كه فى الجمله شخص محظوظ نباشد آن صنعت نسبت بوى مخفى باشد و موجودات كه كلا؟؟ مظاهر اسماء الهيه‌اند هر يك مظهر بعضى از اسمائند.

(مصباح الهدايه ص ٣٧- شرح گلشن راز ٨- ٨ اشعة اللمعات ص ١١ كلمات مكنونه ص ١٠).

و بدين جهت انسان مظهر تمام نماى اسماء حق است و معرفت تامه ويژه اوست.

توايكه مظهر ذات و صفات سبحانى بملك صورت و معنى تو عرش رحمانى كتاب جامع آيات كائنات توئى از آنكه نسخه لا ريب فيه را جانى تراست با همه انسى از آنكه تو همه ازين سبب تو مسمى باسم انسانى اگر بكنه كمال حقيقتت برسى ز خويشتن شنوى آن صداى سبحانى شاه نعمت الله گويد: