- (اصطلاح فقهى) بفتح ميم عبارت از آبى است كه در موقع ملاعبه مرد با زن و يا بوسيدن او يا نظر كردن باو از مرد خارج ميشود و نجس نيست و موجب غسل هم نمى‌شود (از كشاف ص ١٣٥٧)

مَذهَبِ كُمُون‌

- (اصطلاح فلسفى) در زير عنوان كمون بيان شد كه عده گويند:

همه اشياء در همه اشياء بطور كمون و نهان هست لكن صدر الدين گويد: آنچه مشهور فلاسفه از كمون فهميده‌اند كه در نار مثلا صورت ناريه باشد درست نيست و بلكه مراد آنها اين است كه اشياء در مراحل وجودى قابل تبديل باشياء ديگرند.

(اسفار ج ٢ ص ١٦٤) رجوع بكمون شود.

مُرائيَّه‌

- (اصطلاح عرفانى) مرائيه كسانى‌اند كه براى زيادتى جلب توجه خلق ترك دنيا كرده و بدان وسيله تحصيل جاه و مقام نمايند.

(از مصباح الهداية ص ١٢٣).

مِرآت‌

- (اصطلاح عرفانى) مرآت يعنى آينه منظور انسان حقيقى است كه انسان كامل مرآت حق است و همين طور مرآت حضرت الهيه است زيرا مظهر ذات با تمام صفات است.

(كشاف ص ٦٠٦)

مِرآتُ الحَقّ‌

- (اصطلاح عرفانى) مرآت حق انسان كامل است كه مظهر تمام نماى حق است.

مِرآتُ الحَضْرَتَيْن‌

- (اصطلاح عرفانى) يعنى حضرت وجوب و امكان، كه انسان كامل مرآت آن دو است و همين طور مرآت حضرت الهيه است زيرا مظهر ذات باتمام صفات است.

و بالجمله انسان كامل است كه مظهر تمام نماى حق است. رجوع بفرهنگ مصطلحات عرفا شود.

مِرآتِ صِفات‌

- (اصطلاح عرفانى) بعضى در رؤيت ذات افتادند از آن مرات صفات شدند و بى‌رسم حدث متحد، بعضى در نور جمال افتادند بى‌رسم علم سر قدم را ياوه‌سراى شدند، بعضى از آنها در حسن افتادند از آن بسط چون خليل منبسط شدند.

(شطحيات ص ٢٢)

مِرآتُ الكَون‌

ن- (اصطلاح عرفانى) مرآت الكون عبارت از وجود مضاف وحدانى است زيرا كه اكوان و اوصاف و مظاهر و احكام آن در آن ظهور يابد.

(اصطلاحات شاه نعمت الله ص ٢)

مِرآتُ الوُجُود

- عبارت از تعينات منسوب بشئون باطنه است كه صور آن اكوان است زيرا شئون مراياى وجود متعين بصور است.

(اصطلاحات شاه ص ٣٦)

مَراتِب‌

- (اصطلاح عرفانى) مراتب كليه شش مرتبت‌اند: ١- مرتبت ذات احديت ٢- حضرت الهيت ٣- ارواح مجرده ٤- نفوس عامله كه عالم مثال است و عالم ملكوت است ٥- ملك و شهادت‌