و در هر كبوترى از حرم گوسفندى بود، و در هر بچه كبوترى بره‌اى، و در هر خايه وى درمى، و در هر كبوترى از كبوتران حل درمى بود، و هر بچه‌اى از آن وى نيم درم، و در خايه وى ربع درم.

و در خايه اشتر مرغ كه بچه در وى جنبش آمده باشد بچه اشترى بود، و اگر نه بعدد هر خايه‌اى ناقه‌اى را گشن دهند، آنچه بزايد هدى بود، و اگر اين ميسر نشود براى هر خايه‌اى گوسفندى بود، و اگر نه سه روز روزه بدارد.

و اگر تير بصيد اندازد و صيد غايب شود، و حال وى نداند، فداى وى بدهد.

و اگر پس از آن وى را ببيند، جايى شكسته، برو بود قيمت وى ميان آنچه شكسته و درست باشد در يكى از دو سر.

و آهو را ربع قيمتش بود، و در هر دو نيمى از قيمتش، و در يك چشمش نيم قيمتش، و در هر دو قيمت تمام بود.

و حكم دست و پايش همين بود.

و در ملخ و زنبور يك كف گندم بود، و در بسيارى گوسفندى.

و در جو، و موش دشتى، و سوسمار، بره‌اى بود از شير بيرون آمده.

در كشتن شير، نه بر وجه دفع، گوسفندى بود نر.

و آنچه او را مثل نباشد، چون گنجشك، قيمت او بود.

و حكم شريك در صيد، حكم كسى بود كه تنها صيد كرده باشد. دليل برين آنست كه شريك قاتل است، پس داخل بود در تحت قول خداى تعالى: وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً.

و حكم دلالت‌كننده حكم قاتل است، براى آنكه او منهى است از دلالت. و چون خلاف كرده باشد نهى را و دلالت كرده باشد، و صيد را بدلالت وى كشته باشد، برائت ذمت وى بيقين حاصل نشود، مگر بكفاره.

هر كه زن خود را بوسه دهد بمد بى‌شهوت، بر وى گوسفندى بود. و اگر بشهوت بود، اشترى. و همچنين بود، اگر با وى وطى كند تا آنگه كه منى بيرون آيد.

و اگر در غير زن خود نگاه كند، و منى حاصل شود، اگر توانگر باشد، اشترى لازم باشد، و اگر نه گاوى، و اگر نتواند سه روز روزه دارد.

و اگر بنسيان بود، چيزى لازم نباشد، لقوله ص:

«رفع عن امتى الخطا و النسيان، و ما استكرهوا عليه»

. و مراد رفع احكام است، و لازم بودن كفارت از احكام است، بايد كه مرتفع شود.

و اگر با زن وطى كند پيش از طواف متعه و سعيش، اشترى لازم بود. و اگر در احرام حج باشد پيش از استادن بعرفات، حج تباه شود بلا خلاف، و آن را تمام بايد كرد.

دليلش: «وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ»، يعنى:

حج و عمره را تمام كنيد. و فرقى نكرد ميان حج فاسد و غير فاسد. و با اين بدنه واجب بود احتياطا لبراءة الذمة.