فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ١٩٨١ - ن

ن‌

نُون‌

- (اصطلاح عرفانى) ن و القلم از فواتح سور قرآنست و در اصطلاح اهل معنى «ن» عبارت از علم خداى متعال است در حضرت احديت و «قلم» حضرت تفصيل است كه فرمودند «ن وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ» «ن» دواتست و «قلم» خامه از نور و نويسنده خداوند غفور، به لوح با قلم زبرجد نوشت، نور بشريت، بر دفتر ياقوت نوشت، قصد و كردار مخلوق نوشت، بر دل عارف بقلم كرم نوشت، بمداد فضل نوشت، بر دفتر لطف نوشت، صفت و نعت معروف نوشت، «كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ» لوح نوشت و همه آن تو نوشت، دل نوشت، همه وصف خود نوشت.

(از عده ج ١ ص ٢٥١).

باز «ن» كنايت از يونس است كه فرمود وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ‌.

ن‌

- (اصطلاح ادبى) نون مفرده در زبان و قواعد عرب بر چهار وجه است ١- نون تأكيد و آن يا خفيفه است يا ثقيله، نون تأكيد ثقيله در آخر تمام صيغ فعل‌هاى مضارع، امر و نهى در مى‌آيد بجز ماضى مانند «يضربن. يضربان.

يضربن» ...

و نون تأكيد خفيفه در آخر مفردها و جمع‌هاى مذكر در آيد مانند «يضربن يضر بن تضربن» در تأكيد ثقليه تاكيد شديدتر است «البته البته» و در خفيفه كمتر «البته» مانند «وَ تَاللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنامَكُمْ» و «إِمَّا تَخافَنَ‌ وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ» ٢- نون تنوين كه نونى است زائده ساكنة كه ملحق به آخر كلمات شود براى غير توكيد كه در تلفظ آيد نه در كتابت مانند «كتابا» رجوع به تنوين شود.

٣- نون اناث كه براى جمع مؤنث بود مانند «يذهبن» ٤- نون وقايه كه قبل از ياء متكلم درآيد مانند «اكرمنى» و «ضربنى- خلانى و ادركنى» اين نون فعل را از