- (اصطلاح ذوقى) كتاب تكوينى در مقابل كتاب تدوينى است و مراد از كتاب تكوين عالم وجود است كه بقلم قدرت الهى كليه صور موجوده در عوالم وجود يافته است به وجود علمى كه موطن آن عالم قضاء است و وجود عينى كه موطن آنها عالم قدر است بعبارت ديگر كتاب تكوين عبارت از صحيفه عالم كون و وجود است كه كليه صور موجوده در آن از رشحات قلم الهى است (از اسفار ج ٣ ص ١١٠).

كِتابِ جامِع‌

- (اصطلاح عرفانى) مراد از كتاب جامع نفس انسان است از آن جهت كه جامع جميع مراتب كمالات مادون خود ميباشد و جهان كوچكى است كه مشابه و مظهر عالم بزرگ ميباشد «و الانسان الكامل كتاب جامع لهذه الكتب المذكورة لانه نسخة العالم فمن حيث روحه و عقله كتاب عقلى و من حيث قلبه و هو نفسه الناطقة كتاب اللوح المحفوظ و من حيث نفسه الحيوانية اعنى القوة الخيالية كتاب المحو و الاثبات ... و اعلم ان النفس الانسانية اذا كملت و بلغت غايتها فى الاستكمال و تجردت بعد ترقياتها و تحولاتها و تبدلاتها و تبدل نشئاتها الى ان يتصل بالعالم العلوى صارت كتابا الهيا» (اسفار ج ٣ ص ٦٣).

پاره تركيبات ديگر در معنى عرفانى و ذوقى‌

: كِتابِ شَيْطانى‌

- (اصطلاح عرفانى) مراد نفس انسان است كه در درجات پست و مرحله توغل در شهوات حيوانى و سقوط در دركات اسفل دوزخ بوده كه كتاب الفجار نيز ناميده شده است.

(اسفار ج ٣ ص ٦٣).

كِتابُ العِلْوى‌

- (اصطلاح عرفانى) مراد نفس انسان در درجات و كمالات اعلى ميباشد كه كتاب الابرار هم ناميده‌اند (از اسفار ج ٣ ص ٦٣).

كِتابُ اللَّوح‌

- (اصطلاح عرفانى) مراد از كتاب لوح، انسان از جهت روح و قلب و نفس ناطقه است.

(از اسفار ج ٣ ص ٦٣).

كِتابِ مُبين‌

- (اصطلاح عرفانى) مراد از كتاب مبين لوح محفوظ است و قرآن را هم كتاب مبين گويند و جهان وجود را نيز كتاب مبين گويند. رجوع به كتاب شود.

كِتابِ حُكْمى‌

- (اصطلاح فقهى) و نزد فقها عبارت از كتاب قاضى است بقاضى ديگر كه در او منعكس شود شهادت شهود بر غايب يا دفترچه‌ايست كه شهادت عليه غائبين را در آن قاضى بنگارد و براى قاضى ديگر فرستد.

(از كشاف ج ٢ ص ١٢٤١)

كِتابى‌

- (اصطلاح فقهى) كفار صاحب كتاب را گويند مانند يهود، نصارى و مجوس (از كشاف ص ١٢٤٢- شرح لمعه ج ١ ص ١٨٧)

كِتابُ المَحْوِ وَ الإِثْبات‌

- (اصطلاح عرفانى) نفس حيوانى و قواى خيالى را كتاب‌