محو و اثبات ناميده‌اند و نفوس عاليه كه مرتبت وجود صور موجودات و مرحله محو و اثبات و وجود علمى اشياء است كتاب محو و اثبات ناميده‌اند و گاه با قيد كلمه عينى بكار برده ميشود «كتاب المحو و الاثبات العينى» و در اين صورت مراد جهان و عالم خارج بطور مطلق است و بالجمله محو و اثبات علمى عبارت از مرتبت وجود صور موجودات در نفوس كليه عاليه است و كتاب محو و اثبات عينى موجودات كونيه فاسده ميباشند (اسفار ج ٣ ص ١١٠)

كِتابُ النَّفْس الإِنْسانيَّة

- (اصطلاح عرفانى) مراد از كتاب نفس انسانية- نفس انسان است از جهت آنكه عالم صغيريست كه منطوى است در او جهان بزرگ و نسخه‌ايست از جهان وجود «كتاب النفس الانسانية فانه نسخة مختصرة مطابقة لكتاب العالم الكبير الذى كتبه ايدى الرحمن الذى كتب على نفسه الرحمة و كتب فى قلوبكم الايمان فعليك ان تدبير فى كتاب النفس.» (اسفار ج ٣ ص ٨٤).

كُتُبِ إِلهى‌

- (اصطلاح عرفانى) عقول و نفوس مجرده از جهت آنكه عالم بمبادى خود و آنچه صادر از آنهاست ميباشد مظاهر علم الهى و كتب الهى‌اند و عرش مظهر رحمن و مستواى اوست و كرسى مظهر رحيم و فلك هفتم مظهر رزاق است و فلك ششم مظهر عليم است و فلك پنجم مظهر قهارست و فلك چهارم مظهر نور و محيى است و فلك سوم مظهر مصور است و فلك دوم مظهر بارى است و فلك اول مظهر خالق است.

كَتْمِ بُطون وَ خَفاء

- (اصطلاح عرفانى) و مراد مرتبت غيب الغيوب و صقع ذات احديت است (اسفار ج ١ ص ٤٧).

كِتْمانِ حَقّ‌

- (اصطلاح فقهى) و يكى از گناهان كبيره كتمان شهادت به حق است و در قرآن مجيد است‌ إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ ...

أُولئِكَ ... وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ‌ وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُوا الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌ (از سراج الوهاج ص ٩٥).

كِثافَت‌

- (اصطلاح فلسفى) كثافت مقابل رقت و از كيفيات محسوسه ملموسه است «اللطافة قد تطلق على رقة القوام كما فى الماء و الهواء و على سهولة قبول الانقسام الى اجزاء صغيرة جدا».

(اسفار ج ٢ ص ٢٥). و رجوع بلطافت شود.

كَثْرَت‌

- (اصطلاح فلسفى و عرفانى) كلمه كثرت در مقابل وحدت است و تعريف آن را نيز بمقابليت با وحدت كرده‌اند و بعبارت ديگر تعريف كثرت بطور استقلال و تعريف بحد، امكان ندارد و تعاريف مشهورى كه براى آن شده است بمقابلت با وحدت است. كثرت از امور اضافى است مانند قلت «و كل كثير قليل بالاضافة الى ما هو اكثر منها و كثيرة بالاضافة الى ما هو اقل منها.» (تفسير ص ٥٥١، ٣٣٩- تهافت التهافت ص ٢٦، ٢٥١- شرح منظومه ص ١٦٨).