- (اين اصطلاح هيوى و نجومى است) افق عبارت از دايره‌ايست كه گرداگرد زمين در سطح مرئى زمين وجود دارد بعبارت ديگر ما آسمان را بصورت قبه مشاهده كنيم كه نيم آن ديده شود و كرانه اين قبه بزمين ميرسد و مانند دايره ديده ميشود گرداگرد مردم قهرا قسمت بالا مرئى بود در هر حال اين دايره كه مماس با سطح زمين ديده ميشود افق بود و البته افق بر دو قسم است يكى حقيقى و آن دگر حسى اين دايره كه گفته شد حسى است و البته اين دايره كره را بدو نيم نكند و قطعا آن قسمت كه مورد ديد ما نيست بزرگتر است و لكن افق حقيقى كره را درست بدو نيم كند. پس افق حسى دايره‌ايست كوچك مماس با سطح زمين.

(رجوع شود به التفهيم و حاشيه آن ص ٦٢)

افُقِ اعْلى‌

- (اصطلاح ذوقى) نهايت مقام روح است و آن عبارت از حضرت الوهيت است.

افِقِ حِسّى‌

- (اين اصطلاح هيوى است) رجوع بافق شود.

افُقِ حَقيقىّ‌

- (اين اصطلاح هيوى است.) رجوع بافق شود.

افُقِ غَيْب‌

- (اصطلاح عرفانى) جهان غيب.

عطار گويد:

هر دل كه در حظيره حضرت حضور يافت‌

سرش سرير خود ز سراى سرور يافت‌

طيار گشت در افق غيب تا ابد

هر كو ازين سراى حوادث عبور يافت‌