اگر ثمن كلى باشد بايع مى‌تواند قبل از قبض آن را بفروشد و يا آن را بمشترى بخشد نهايت آنكه بخشيدن آن در معنى اسقاط است و نيز ميتواند آن را به كسى كه مديون او است حواله دهد در اين صورت مشترى بكسى كه حواله به او شده خواهد داد.

ثنَاء

- (اصطلاح اخلاقى) مدح مكرر را گويند.

(الفروق ص ٣٧).

ثُنائى‌

- (اصطلاح نجومى) هر دو ستاره را گويند كه يكى از آن دو بدور آن دگر گردد.

ثُنائيّات‌

- (اصطلاح فلسفى) بعضى از امور را كه زوج‌اند اخوان الصفا ثنائيات يا اشياء ثنائيّه ناميده‌اند مانند هيولى، صورت، جوهر، عرض، علت، معلول، بسيط، مركب، لطيف، كثيف، مشف و غير مشف، مظلم و منير متحرك، ساكن، عالى سافل، حار. بارد رطب.

يابس. حفيف ثقيل. ضار. نافع. خير. شر.

صواب. خطا. حق. باطل. مذكر. مؤنث (از اخوان رساله اول از نفسانيات ص ١٨٣).

و نيز در باب ثنائيات و اينكه اول ما خلق چيست و مبدأ عالم چيست؟ و اساس كون بر چيست؟ عقايد و آرائى از قديم الايام وجود داشته است اينك پاره ديگر از ثنائيات بر اين اساس:

نور و ظلمت اثبات و نفى ايجاب و سلب روحانى و جسمانى وجود و عدم.

نفس و روح كون و فساد دنيا و آخرت.

مبدأ و معاد قبض و بسط ظاهر و باطن خارج و داخل زائد و ناقص.

جماد و نامى ناطق و صامت حيوان و نبات حيات و ممات نوم و يقظه مرض و صحت الم و لذت بؤس و نعمت سرور و غم حزن و فرح صلاح و فساد ضرر و نفع خير و شر سعد و نحس ادبار و اقبال امر و نهى وعده و عيد ترغيب و ترهيب‌