فرهنگ معارف اسلامى - سجادی، جعفر - الصفحة ٣٤٠ - الف
جهت و ... هر چه وسائط زيادتر شود جهات متكثره زيادتر ميگردند و از فعل و انفعال هر يك و اشراق و شهود هر يك و محبت عالى. بسافل و عشق سافل بعالى عقول و نفوس طوليه و عرضيه زيادى پديد آمده است.
(ش ص ٣٠٤، ٣٢٤، ٣٥١، ٣٦٩، ٣٨٣)
اوَّلُ ما صُدِر
- رجوع به اول ما خلق شود.
اوْلَوِيَّت و اشديت
- از اصطلاحات كلامى و فلسفى است. و منظور بيان انواع تقدم است كه از جمله باوليت و اولويت و اشديت است رجوع به تقدم شود و رجوع به تلويحات ص ١٣.
و رجوع به اسفار ج ١ ص ٤٧ شود.
اوْلِياء
- (اصطلاح عرفانى، فقهى) نزد عرفاء. اولياء بعد از انبياءاند كه من عند اللّه مؤيد بحالات و مكاشفات گشتهاند كه باقى خلايق را دسترسى بدان نيست لاجرم خواستند كه احوال اين طايفه را از ديده كوتهنظران نااهل مخفى كنند و چون آنان امناء اللّهاند و نبايد غير اهل بر آنها اطلاع يابد لذا بواسطه اصطلاحات رمزى، احكام اللّه را بيان ميكنند.
(شرح گلشن راز ص ٣٣).
همه مؤمنان را نيز اولياء خوانند چنانكه قرآن ميفرمايد اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا.
(شرح تعرف ص ٣- كشاف ص ١٥٣٠).
در حديث است كه
«اولياء عرايس اللّه فى الارض» (مصباح الهدايه ص ٤١٦)
. شاه نعمت اللّه گويد:
هر كه را باشد ولايت از خدا
در ولايت باشد او از اولياء
اسم حق باشد ولى در شرع و دين
هم ولايت وصف او باشد يقين