كه فرمودند: وَ لَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيما إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَ جَعَلْنا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصاراً وَ أَفْئِدَةً فَما أَغْنى‌ عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَ لا أَبْصارُهُمْ وَ لا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِذْ كانُوا يَجْحَدُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ‌.

(رجوع به دل، سويدا شود)

افاقَه‌

- (اصطلاح ذوقى) اول درجه افاقه همت است و اين همت باعث بر طلب باقى و ترك فانى است.

افتادِگى‌

- افتادگى ظهور حالت را گويند و عدم قدرت بر عبوديت را آن طور كه بايد و ظهور جلالت الهى را گويند.

(اصطلاحات عراقى)

افتِنان‌

- اين اصطلاح ادبى است و آنست كه در سخن يك يا دو بيت جمع كند ميان دو معنى متباين مانند غزل و حماسه يا تهنيت و تعزيت يا مدح و هجا.

گر آفتاب خزان گلبن شكوفه بريخت‌

بقاى سرو روان باد و قامت شمشاد.

هنوز روى سلامت بكشور است و عبيد

هنوز پشت سعادت بمسند است و معاذ

كلاه دولت و شوكت بزور بازو نيست‌

به هفت ساله دهد دور گيتى از هفتاد

بخدمتش سر طاعت نهند خرد و بزرگ‌

در آن قبيله كه خردى بود بزرگ نهاد